Author: Kontu Lepo (1 garren horria 4 -etik)

MARIJAIAK EZKUTATZEN DUENA, ZERBAIT OSPATZEKO AL DUGU BA?

Kolaboraziyue: Gure Iraultzie

Laixte betekoie bi urte artikulu hau sarien publikau zala, Borroka Garaia da! webgunien zehazki. Egun Euskal Herriko gazte mugimenduek ditun gatazka pertonalai, gatazka kolektibuei, soluziyuek billatzen hasteko asmoz eindako artikulu bat da hau. Neure iritziz, ekarpen haundiye in dezake, baldin eta defenditze deun heldutasun politiko hori paktikan jartze badeu, bestela ez. Horreatik, ekarriet gaur testu hau KontuLepoa, bi urte hauek asko emanduen arren, askoz geyo dakeulako emateko, geure baitatik hasiz. Bilboko aste nagusiyen atariyen idatzi zan arren, ez lasaitu; gañien diteun herriko, herri ondoko ta beste eozein festatako baliyo digu lan honek.

Beraz, artikulu hau sortzeko lana hartu

zunai eskerrak ematie bakarrik geratze zait, eskerrak emateko moduik onena irakurle geyongana allatzeko saiakera itie izanik. Jatorriyen gazteleraz idatziye izantzan arren, euskera itzultzeko saiakera itie erabaki det (hartu pazientziye), beste baten esplikaukoituten arrazoi batzuatik.

Besteikpe, irakurri, pentsau, eztabaidau, atea konklusiyuek, ta batez e, praktikan jarri!

Segi letzen!

Urrestillako Festa Batzordearen erantzuna Ramon Etxezarretari

Festak pasatuta, Ramon Etxezarreta herrikideak Diario Vasco egunkarian argitaraturiko A Manadas zutabea eta Uztarria herri aldizkariko 207. zenbakian argitaraturiko Manadak, saldoak artikulua direla eta, geure burua hainbat balorazio eta hausnarketa egin beharrean ikusi dugu. Testu hau horren emaitza da.

Hasteko, Urrestillako Festa Batzordeko kideok hainbat hausnarketa eta eztabaida emateko beharra dugula ikusarazi digu festetan jazo den gertaera horrek. Orain arte, kudeaketa hutsera bideratu den eragile bat izan da gurea, festen formari eta egitarauaren oparotasunari erreparatu diona batik bat, festetan plazaratzen genuen edukiari garrantzia handirik eman gabe jardun duena. Gertaerok erakutsi digute gure herriko festa eremua ez dela jendartetik kanpo dagoen festa eremu bat, ez dela festa eremu neutro bat, eta, ondorioz, erabaki batzuk hartu beharrean gaudela. Festa hauetan sentitu dugun baliabide faltak hausnarketa sakon bat egitera garamatza, aurtengoan hartu ditugun norbanako erabakien ordez, guztion artean eztabaidatuko ditugun erabaki kolektiboak adostea ekarriko duten hausnarketetara.

Alde batetik, zure testuetan darabiltzazun konparazioen onartezintasuna azpimarratu nahi dugu, Ramon. Ez dugu onartuko gure jardunak Europan azken mendeetan izan ditugun “kataklismo kriminalen bezperetako jokamoldeak” direla esatea; ez dugu onartuko gure jarduna holokaustoarekin konparatzea; ez dugu onartuko, gure jardunaren bidez, sexu eraso bat ez salatzea bultzatzen dugunik egoztea; eta, azkenik, ez dugu onartuko gure jarduna guztiok ezagutzen dugun Manada izeneko boskote nazkagarriarekin alderatzea.

Bestetik, testuetan zehar jorratu duzuna baldintzatzen ez badu ere, ohar bat eman beharrean gaude. Ondo egiten duzu testuaren hasieran omen partikula erabiltzearekin, ez baitzabiltza erabat zuzen zure jardunean eta hainbat kasu nahasten baitituzu. Informazio ona omen testu onen oinarri. Hala ere, esan beharra dugu, zuri beste hainbat gauzak sortzen dizuten asaldura, guri zure testuetan justizia formalari egiten diozun apologiak eta ematen diozun zilegitasunak sortzen digula. Zuretzat, justizia formalaren bidez kondenatu ez denak, zilegitasuna du kalean nahieran ibiltzeko. “Me niego a aceptar que la justicia es una utopía, un imposible“, diozu; zoritxarrez edo zorionez, ordea, justiziak ez dio zure pentsamenduei edo onarpenei erantzuten, ez dio zuk onarekiko edo txarrarekiko dituzun kontzepzioei erantzuten. Ondotxo dakigu justizia formalaren atzean gure eskuetatik alde egiten duen zerbait dagoela. Guk, elkartasunezko eta askea izango den jai eremu bat egiten dihardugunok, zuk justiziarekiko duzun ulerkerarekin ez dugu bat egiten, eta jai eremu aske eta parekidea izan dezagun beharrezkoak diren neurriak hartuko ditugu. Festen lehen egunean egin genuen elkarretaratzean eta festetan zehar zintzilikatuta egon diren aldarrietan berresten gara, eta ozen diogu ez dugula ez erasorik ezta erasotzailerik onartzen ez gure jaietan, ez inon!

Azkenik, Ramon, gogorarazi nahi genizuke, ondotxo dakizula nor garen eta non gauden, non biltzen garen, zein etxetakoak garen eta noren seme-alabak, ilobak edota bilobak garen. Beraz, eskertuko genizuke, komunikabideetan gure izena zikindu ordez, gugana etorri eta eztabaidatzea.

Kontu Lepo irratia [1.saioa 2018/06/26]

Podcast honetan 80. hamarkadan Azpeitia eta Azkoitian martxan izan zen Kakaflash irratiko kide bat elkarrizketatu dugu, Kontu Lepo webguneari errepasoa egin diogu, herria aztindu duten azken albisteekin batera eta azkenik Kantu Lepo atalean Kakaflash irratiak argitaratutako maketari eta garaiko herriko panorama musikalari bota diogu begirada eta belarria.

Azpeitiko Cool Tour-a

Orrazirik gabeko lamia naiz ni. Hau nire aurreneko kolaborazioa da. Lamiak haserretu egiten omen dira orraziak kentzen badizkiete. Niri ere orrazia lapurtuko zidaten, antza. Haserre egoteko motiborik badut, behintzat. Kontu Lepora nola iritsi naizen kontatzen hasi ninteke, baina gaur nahiago dut beste bide (tour) baten inguruan hitz egin. Izan
ere, Azpeitiak aukera asko ematen ditu Cool Tour-a (kul tur-a) egiteko.

Azpeitiko Kul Turra egin nahi baduzu hainbat bide har ditzakezu, Azpeitiak Experience asko eskaintzen dituelako . Turismoa eta kultura eskutik doazelako zenbait pertsonen ahotan.

Hasteko, Inaziotar Bidea aukera dezakezu. Duela ia 500 urte inguru, 1522. urtean, Loiolako Inazio gure patroi handiak Azpeititik Kataluniara egin zuen bidea da hori.

Segi letzen!

Altsasuko gazteen aurkako epaiaren aurrean irakurketa

2016ko udazkenean taberna batean bi Guardia Zibilekin izandako liskar baten ondorioz epaileek guztira 79 urteko kartzela zigorra ezarri die Altsasuko gazteei: 13 urteko kartzela zigorra ezarri die Oihan Arnanz eta Iñaki Abadi; 12 urtekoa Jokin Unamuno eta Adur Ramírez de Aldari; Jon Ander Cob, Julen Goikoetxea eta Aratz Urrizolari 9 urteko zigorrak, eta Ainara Urkijori 2 urteko zigorra. Espainiako Auzitegi Nazionalak “kalteak, desordena publikoa eta mehatxuak” eta “agintearen aurkako atentatu” delituak leporatu dizkie zortzi gazteei. Gainera, “nagusitasun abusu eta gorroto” larrigarriak ezarri eta gertakari haiek “arrazoi ideologikoengatik eta Guardia Zibilarenganako gorrotoagatik” eman zirela argudiatu dute. Ezin da ahaztu Jokin, Adur eta Oihanek urte eta erdi daramatela espetxean epaia atera denerako.

Segi letzen!

M11ko auziperatuak aske

Datorren astelehenean hasiko da lehengo urteko martxoaren 11an Errepresioari autodefentsa lemapean Iruñean izandako manifestazioaren harira auziperatuta dauden 4 gazteen aurkako epaiketa. Terrorismo delituak egozten zaizkie gazte horiei eta 7 urteko espetxe zigorra nahiz isun ekonomiko handiak eskatzen dizkiete. Terrorismo delitua egozteko arrazoia lehen aipatutako manifestazio hartan istiluak eragitea da.

Ez gara sartuko epaitzera manifestazio hark zer etekin eta zer kalte politiko ekarri zion hura deitu zuten eragileei. Iruditzen zaigu ongi baloratu behar direla horrelako ekintzak, gutako lau lagun zazpi urterako espetxean sartzea oso prezio garestia da kaleak hartu nahi dituen mugimenduarentzat. Dena den, aipatu behar da Errepresioari autodefentsa dinamika manifestazio harekin amaitu bazen ere, aurretik 17 hitzaldi eman zirela eta errepresioaren gaiari hautsak kentzeko balio izan zuela. Argi ikusi zen sistema kapitalistaren aurka lanean dihardugun eragileok beti jasango dugun errepresioaren aurka antolatu eta ildo jakin batzuk markatu beharra dauzkagula.

Kontuak kontu, epaiketari eta delituei buruz hitz egitea zen gaurko asmoa. Epaiketa deitzen baitiote, izan ere, demokraziaren hedabide ofizialetan astelehenean hasiko den zirkuari. Istiluak eragitea izan zen lau gazte hauen delitua. Multinazional handien komertzioei harriak botatzea eta poliziari aurre egitea, alegia. Polizia egunero zapaltzen gaituen estatu kapitalistaren zaindaria da, ez ahaztu hori. Eta egun hartako istiluak poliziak berak hasi zituen manifestaziorako baimenik ez zegoela argudiatuta, ez ahaztu hori ere. Izan ere, baimena eskatu behar zaio sistemaren aparatu den instituzioren bati haren jardunaren aurka egiteko manifestazio baterako. Argi izan dezatela, ez daukagu etsaiari baimena eskatzen ibiltzeko beharrik.

Biolentzia erabiltzea egozten zaie auziperatuei. Baina botere burgesak egunero erabiltzen du biolentzia. Estatua da botere horren aparatu nagusienetakoa. Eta estatuaren errepresio aparatuena da agian biolentziarik nabarmenena (bisualena), hori ikusarazten lagundu zuen Iruñeako manifestazioak, manifestariek botilak eta harriak botatzen zituzten bitartean, gerrako trajeak zeramatzaten poliziek armak erabili baitzituzten. Baina badira biolentzia ikusezinagoak ere. Tartean egun hartan erasotuak izan ziren multinazionalek erabiltzen dutena lan-baldintza eta soldata negargarrien bidez; alde batetik prekarietaterik miserableenean lan egitera behartzen dituzten hemengo langileen aurkakoa, eta bestetik, are gordinagoa, herrialde pobreenetan josten edo beste edozertan esklabo dituzten langileen aurkakoa. Iruñean aurre egin zitzaion biolentzia horiei, eta are biolentzia handiagoa izan daiteke erantzuna; 7 urte ziega zuloan. Gizarteak, tristea den arren, asimilatuta dauka eta onartzen du sistema kapitalistaren biolentzia, eta asaldagarria egiten zaio lau gaztek harriak botatzea (gogoan izan parlamentuko talde politiko guztiak atera zirela manifestarien moduak arbuiatzera, inor ez poliziarena).

Botere burgesak zapalduta nahi du langileria, bere interesak ahalik eta errazen gauzatzeko. Baina zapaltzaileak eta zapalduak dauden bitartean beti izango da gerra. Klaseen arteko gerra. Modu gordinean izan zen Iruñeako enfrentamendua, beste enfrentamendu bat izango da gazte hauen absoluzioa beharrezkoa dela ikusarazteko gainerako hedabide eta iritzi-sortzaileekin egin beharko duguna. Biak ala biak dira klaseen arteko gerrako enfrentamendu.

Gerran bere armak oso ongi erabiltzen ari da burgesia. Esan bezala, botere burgesa mantentzeko eta zapalkuntza betikotzeko aparatua da estatua, eta horren barruan daude inoiz banaturik egon ez diren hiru botereak; parlamentua, epaitegia eta txakurtegia. Hiru botere horien artean artikulatzen da botere burgesarekin, eta beraz langileon aurkako zapalkuntzarekin, amaitu nahi duen ororen aurkako errepresioa; horretarako, txakurrek egin zuten egin beharrekoa, eta orain epaitegiari dagokio bere lana burutzea. Eta egon ziur, ez du hutsik egingo.

Gerraren beste aldean gaudenon zeregina, oraingoz, zirku hau jendeari ikusaraztea da. Zapaldua den oro ohartaraztea beren alde ari ziren lau gazte doazela zulora. Estatuaren errepresioa salatu nahi zutela, eta erantzuna are errepresio gogorragoa izan dela. Noizbait botere erreal bat artikulatzeko gai izateko urrats txikiak dira hauek. Klaseen arteko gerra irabaztetik urrun gaude oraindik botere hori ondo osatuta izan artean.

Beraz, batetik dei egiten dizuegu auziperatuen absoluzioaren alde egingo diren mobilizazioetan parte hartzeko. Gure herrian zehazki bihar, hilak 18, elkarretaratzea egingo dugu anbulategi aurrean 18:30etan: Gaztetxearen eta Ikasle Abertzaleen izenean deitu da mobilizazioa. Bestetik, animorik eta elkartasunik beroena Oreretako gazteei eta Juleni.

M11Ko auziperatuak aske!

 Azpeitiko gazte batzuk.

Errepresio forma ororen aurrean, elkartasuna eta borroka. Elkartasun argazkia

Larria da egungo egoera: errepresio kasuak eguneroko ohi bihurtzen ari dira. Gero eta arruntagoak bilakatzen ari dira prozesu judizialak, isunak, atxiloketak, heriotzak eta beste hainbat kasu. Egunero iristen zaizkigu horrelako notiziak. Baina horrekin batera oso fenomeno arriskutsu bat ari da garatzen: normalizazioa. Hau da, errepresio kasuak eguneroko ohi bihurtzearekin batera, errepresio kasu horiek normalizatzen ari dira, naturalizatzen ari dira. Gure aurkako ofentsibak etengabea dirudi eta panoramak gero eta kolore ilunagoa dauka.

Altsasuko zortzi gazteen kasua dugu adierazgarriena. 2016ko udazkenean taberna batean kalez jantzitako bi Guardia Zibilekin izandako liskar baten ondorioz, terrorismo delituen akusaziopean aurkitzen dira gazte horiek. Fiskalak 50na urteko espetxe zigorra eskatzen die 6 gazteri, 62 urtekoa bati eta 12 urte besteari. Guztira, 375 urte auziperatu guztientzat. Kasu horrekin agerian geratzen ari da botere judizialaren erabilera arbitrario eta desproportzionala. Botere egituraren aurkako aukera oro ezerezean utzi nahi da. Ikusten ari gara prozesu judizialen erabaki ahalmenaren azken instantzia boterea dela, burgesiaren boterea. Estatu baten ezaugarri konkretuen gainetik, klase egituran oinarritzen den aginte kapitalistaren boterea bere dimentsio handienean agertzen ari da azken aldian. Eta tendentzia horrek iragungo duela dirudi.

Baina kasu horrez gain badaude beste milaka kasu ere: Iruñako 6 gazteen aurkako kasua; CDR-en (Comités de Defensa de la República) aurkako operazioa; Pablo Hasel eta Valtonyc-en kasua (horiez gain La Insurgencia, Strawberry, etab.); ZAD-en desalojo biolentoa; ekintza faxista bat gelditzeagatik Erronkariko 3ren kontrako kondena; Hernaniko institutu bateko 6 ikasle kondena Gudari Eguneko gertakizunengatik; etab.

Horiez gain, badaude oharkabean pasatzen diren zenbait gertaera ere: Leioako printza eta gurutze gorriaren desalojoa, Errekaleorren aurkako intentzioak, Gernikako gazte asanbladaren blokea desalojatzeko saiakerak; Gasteizko mugimendu feministari jarritako multa; etabar luze bat.

Errepresioaren irismena noraino iristen den ikus dezakegu kasu horien bitartez. Gure errealitatearen gaineko kontrol eta botere ezarekin lotuta ageri zaigu errepresioa, horrek gure dominazio egoera bermatzeko balio baitu. Gaur egun etsaiaren boterearen irismena bizitzako esparru guztiraino zabaldu da, osotasuna sistema kapitalistaren funtzionamendura egokitu delarik. Horrekin batera, klase ofentsibak sistemaren aurkako mugimendu oro suntsitu nahi du, horrela erakusten digute aipatutako kasuek. Gure subordinazio totala inposatu nahi du etsaiak eta egunero saiatzen da hori horrela izan dadin.

Egoera honen aurrean, ostirealean azpeitiko plazan egingo den elkartasun argazkira gerturatzeko dei egiten dizuegu.

Azpeitiko gazte batzuk.

AUTOarEN LEGENDA

Autoak legenda arbuiagarria izateari

usten dion testuinguruan bizi nahi niNake.

Gizakiak kanpoaldera erakusten diNan pesimitatea

izan daiteken negoziorik onena dela pentsatzeari utzi.

Elementu fantastiko hau ez izatea publizitate

(edo filma batetako) izenburu ustela.

Autoaren legendaren testuingurua apurtu!!!

 

(Jainko Ateoa)

Orduan ausartu ziren, orain zergatik ez?

Duela 252 urte, gaurko egunez, apirilak 14an, piztu zen gutxik jakingo duten Gariaren Matxinadaren lehen txinparta Azkoitiako herrian, gerora Gipuzkoako hainbat herritara zabaldu zena. Testuinguruan kokatzeko, argi dago garai latzak zirela bertako langileentzat. Azpeitiako eta Azkoitiako bost baserritatik lau jauntxoen eskuetan zeuden eta gainera uzta txarreko urte batetik zetozen. Bestalde, herriak gosea izan arren, jauntxoek gariarekin espekulatzen zuten; kanpora sal zezaketen garia edota gordeta eduki prezioa igotzeko. Gariaren prezioa geroz eta altuagoa zen heinean, langileak geroz eta haserreago zeuden.

Horrela, apirilaren 14ean, Mendarotik bi erosle gari ale bila etorri ziren Azkoitiara. Irteterako orduan, ordea, hainbat herritarrek ikusi eta geldiarazi egin zituzten. Erositako gari aleak itzularazi ondoren, kanpaiak jo eta baserritar ugari bildu ziren bertan. Jaunak heldu zirenean baserritarren eskaria onartu eta prezioak jeitsi zituzten. Azkoitiko baserritarrak gustora joan ziren etxeetara.

Segi letzen!

Hik ateakottuk babak eltzetio!

Joxe Miel Iztueta  “Lazkao Txiki” 1926-1993-… gaur 25 urte hil zen. Lazkaomendin jayoa, iñon hazi ez den bertsolarie. Txiki izenez, txiki gorputzez, haundia maitasunean!

Sarrera zaharrak

© 2018 Kontu Lepo