Author: Kontu Lepo (1 garren horria 5 -etik)

Bilboko Erronda kaleko egoitzaren harira, Ikasle Abertzaleak antolakundearen oharra:

Irakurketa honen bitartez Bilboko alde zaharreko Erronda kaleko ikasleon egoitzaren inguruan ematen ari diren gertaerak salatu nahi ditugu. Izan ere, argitara ateratzeko beharrean aurkitu gara.

Urte honetako martxoan komunikatu baten bitartez adierazi genuen Ezker Abertzaleko eta Nazio Askapen Mugimenduko eragileon artean errespetuzko harremanak eraikitzeko beharra dugula; esparru ezberdinetan aritzen garen eragileon autonomia politikoa defendatuz. Era berean, ikasleon aurkako inolako erasorik ez genuela onartuko ere esan genuen, eta tamalez oraingo honetan berriro ere Ikasle Abertzaleon kontrako mugimenduak ematen ari dira Bilboko egoitzaren harira.

Segi letzen!

Oroimena, duintasuna eta borroka. Ikasle Abertzaleaken irakurketa 2018ko Gudari Egunean

Berrogeita hiru urte igaro dira erregimen frankistak FRAPeko hiru militanterekin batera Txiki eta Otaegi ETAkideak fusilatu zituenetik. Odol jarioa ordea, ez zen frankismoko kontua soilik izan. Euskal Herri Langilearen sufrimendu eta miseria gaur eguneraino luzatu ditu kapitalismoak, eta espainiar eta frantses estatuen bidez zapalduon aldeko borrokan dihardugunon aurka oldartu izan da eta oldartuko da.

Luzea eta zabala da Euskal Herri Langilearen borrokaren historia, eta unean une forma ugari izan ditu. Guztira ehundaka kide izan dira erahilak, espetxeratuak, torturatuak nahiz erbesteratuak. Horregatik, erabili dezagun egun sinboliko bezain garrantzitsu hau, askatasun kolektiboaren alde dena eman dutenen borroka lehen lerrora ekartzeko eta eurek hasitako bide borrokalari eta iraultzaileari jarraipena eman behar diogula aldarrikatzeko.

Segi letzen!

Tradizioa biziberritu eta indartu dadin, gure aletxoa jartzeko prest

Tradizioa denbora epe luzeetan eratzen den bizi ohituren multzoa da, gizarteak edo berau osatzen duten taldeek osatzen duten bereizketa kulturala. Tradizioa apurka- apurka sortzen dugu, bizi ohituren gaineko soziologia propioak baldintzatzen dituena. Eraketa kultural hauek gure eguneroko ekintza eta ohiturak baldintzatzen dituzte, normatibitate forma espezifikoak eratuz.

Tradizio konkretu batekin gure burua identifikatzean berau osatzen duten helburu eta erronkekin erlazionatzen gara, honen atzean ezkutatzen diren jokamoldeetan elkar ulertuz. Ondare kultural bizia jaso dugu gure herrian, hamarkadetatik haratago doana, belaunaldi bakoitza garai bakoitzera egokituta dauden erronkak betetzen saiatzen bagara ere. Garai historiko konkretuko erronkak, fundamentua, ordea, berdina. Segi letzen!

Maguette Mbeugouren erailketaren inguruan, irakurketa

Atzo eguerdian, Atxuri eta Santutxu (Bilbo) artean, Maguette Mbeugou hil zuten. Urte honetan Euskal Herrian hil duten seigarren emakumea da gutxienez. Zifretatik harago, argi dago emakumeen aurkako indarkeriak bere aurpegirik gordinena erakusten jarraitzen duela.

Argi izan behar dugu arazo estruktural baten aurrean gaudela. Hau da, sistema kapitalistak harreman sozialen egituraketa zehatz bat egiten duen momentutik, biolentzia forma zehatzak artikulatzen dituela. Horregatik, oso garrantzitsua da ulertzea, kapitalismoak harremanak fintzeaz eta zuzentzeaz gain, indarkeria mekanismo guztiak antolatzen dituela. Hori horrela izanik, indar-harremanetan oinarritutako sistema honen markoan kokatu behar ditugu Mbeugouren erailketa nahiz emakumeok egunero jasaten ditugun indarkeria kasuak. Izan ere, sistema kapitalistak bere mekanismo guztiak perfekzionatzen ditu egiturazko indarkeria hau ohiko bihurtuz. Emakume langileei dagokienez, azpimarratzekoa da haiek bizi duten errealitate gordina, emakumeen eguneroko lan baldintza prekarioek eta egoera ezegonkorrek zapalkuntza egoerak areagotzen dituztelako. Segi letzen!

Azken gertaeren aurrean

Abuztuko azken txanpan sartzen ari garen honetan, bidai eta jai egunen nondik norakoak elkarbanatzen ditugun bitartean, kapitalismoak bere horretan darrai, baita honen aurpegirik gordinenaren erakusleak ere.  Aste honetan bertan Gasteizen bi langile hil izanaren notiziak sarrera hau idaztera behartu gaitu.

Ez gara azpimarratzeaz aspertuko, kasu isolatuak izatetik haratago, kapitalaren akumulazioa helburu duen sistema honen ordaina besterik ez direla bidean gelditzen diren langileak. Soilik gure lan indarra saltzeko kondena dugunok gu eta gure familien beharrak hasetuta mantentzeko, prekarizazio fase larri batetan murgildurik gaude,  geroz eta ohikoagoak diren emaitza tamalgarri hauekin ordainduz azken muturrean.

Heriotza hauek, bizimodu prekario batera kondenatzen gaituen lan eredu honen baitan kokatzen ditugu, gure bizitza uzteraino beste batzuen diru poltsak betetzen ditugun bitartean. Kapitalak ez du pertsona edota sentimentuetaz ulertzen, zenbaki eta zifretaz soilik, beti langileak izanik honen gora beheren ondorioak pairatzen dituztenak.

Krisi kapitalistak langileon baldintzetan eragin du soilik, langileon eguneroko arazoei erantzuteko gaitasuna murriztuz, estresak, antsietateak edota depresioak areagotuz. Bizitzaren zentralitatea lana mantentzeko egin beharreko borrokak hartu du, gure osasun eta ongi-izatea bermatzetik haratago, logika zapaltzaile hau egunero elikatzera kondenaturik.

Honekin batera, ez genuen aste honetan Uharten izan den erailketaren berri eman gabe gelditu nahi. Emakumeek egunerokotasunean jasaten dituzten eraso eta indarkeria kasuek gora jarraitzen dute, egunero ditugularik gertaera ezberdinen notiziak komunikabide guztietan, zein gure inguruko testigantzetan. Arazoa estrukturala dela agerikoa izanik, eta egiteko dagoen lanaz jabeturik, honi erantzun sendoa eman eta errotik heltzeko konpromisoak garatzen jarraitu beharrean aurkitzen gara.

Botere harremanetan oinarritutako gizarte eredu honetan, emakumeenganako indarkeriak milaka espresio ditu; lan prekarioak, irain matxistak, publizitatea…. askotan ez dira “indarkeria” gisa definitzen, zapalkuntza forma ezberdin hauek normalizatu eta legitimatuz.

Honekin, bortxaketa, tratu txar edota erailketan amaitzen diren erasoen oinarrian dauden arazoak ezkutatu eta kasu gordinenak naturalizatzen saiatzen dira, indarrean oinarritutako harreman sozialen mantenua ezinbesteko izanik gizarte eredu honen biziraupena mantentzeko.

Guzti honek, beste behin aurretik egiteko dugun lanaz jabetu eta lanean jarraitzearen beharrean egonkortzen gaitu. Ikasturte berria hasteko dugun garaietan, antolatu eta borrokatzeko dugun prestutasun eta konpromisoa adieraziz, gure bizitza erdigunean jartzeko beharrezko izango ditugun baldintzak eraikitzeko lanetan sakonduz.

Azpeitiko Gaztetxetik babesa Maravillas Gaztetxeari

Mezu labur honen bitartez Azpeitiko Gaztetxeko kideok gure babes osoa adierazi nahi diogu Iruñeko alde zaharreko Maravillas gaztetxeari, larunbat honetan arratsaldeko 18:00tan burutuko den mobilizaziorako deia luzatzearekin batera.

Alde batetik, ikasketa politiko gisara hausnartzen ditugu pasaden asteburuko gertakariak,  Nafar gobernuak huste prozesua geldiaraztea soilik kale mailan auto- antolaturik zeuden herritarren garaipena izan baitzen. Tamaina handiko garaipena, erabat politikoa dena, instituzio formalek duten zantzu autoritario eta askatasunak/ jabetza pribatuaren posesio mugagabearekin duen erlazio zuzena gainditzen duena, kale mailan eragiten den indar harreman politikoen biraketa batek instituzio aparatuen asmoak geldiarazi ditzakeen seinale.  Bestalde, argi adierazi nahi dugu Nabarreria kaleko eraikinaren erabilera auzoarena eta gaztetxeko kideena dela, eta ez Nafar gobernuarena zein boteredunen eskutik agintzen duten burokrazia egiturena. Gaztetxeak zilegitasuna dauka Nafar gobernuak eraikinarekin dituen erabilera plangintzetatik haratago, elkartasun, oroimen zein langileekiko konpromisoak lehentasun osoa baitute gutxi batzuen eskuetatik pasatzen diren proiektu- proposamenekin alderatuz. Nolanahi ere, kezkaz eta amorruz ikusten dugu ustezko “aldaketaren gobernuakMaravillas gaztetxea ostiral goizean hustu izana, gazteen determinazio politikoak erakusten digularik non kokatzen den aldaketa- iraultza– erreala eta non iraganeko gauzen egoeraren errepikapen sinplea, esanahi hutsalen bitartez “aldaketaz” izenpetua bada ere.

Maravillas gaztetxeak irekia daraman urtean auzoarekiko, ahaztuekiko, baztertuekiko, azpian gaudenokiko konpromiso irmoa erakutsi du, horretarako hamaika aktibitate antolatuz: Zinema ikuskizunak, elkartasun jantokiak, asanbladak, hitzaldiak, tailerrak eta abar luze bat aurki genitzake urte oso bateko egitarau oparoaren artean. Uste dugu berekoikerian eta bizi baldintzen -aginte baldintzen-  banaketa basati batean oinarritzen den gizarte eredu honen aurrean biderkatu beharreko esperientziak direla honakoak, herri bat gaztetxe bat lelo ezagunetik herri bat hamaika gaztetxe lelora jauzi eginaz. Honenbestez, gaztetxeak politika aparatu formalen azpiratze soil batetik agente politiko aktibo izatera pasatzen ari direla ikus dezakegu, urteetako esperientzia pilatuak posible egin duelarik egun ikusten ari garen autonomiaren loratzea. Asko dira azken boladan Euskal Herrian ireki diren espazio auto- gestionatuak, aspaldidanik bizi direnak ere inoiz baino indartsuago ikusten ditugu, horren adibidea direlarik aurtengo urtean Gipuzkoan zein Bizkaian antolatu diren gaztetxe zein gazte asanbladen topaketak.

Honenbestez, uste dugu ezinbestekoa dela gaztetxeen arteko koordinazio eta batasunean sakontzea, banandurik ezin dezakegulako indar gehiegirik egin, baina batasunez zein independentziaz- botere egiturekiko– aritzen garenean xake taulan aldaketak ematen dira, azken asteko gertaerek irakasten diguten modura.

Gehiegi luzatu gabe, larunbatean Iruñeko kaleak betetzera deitzen diogu Azpeitiko herritarrei, eta honekin batera jarrai dezagun gaztetxeak zein azpion gaudenon bizitzak pizten.

Maravillas aurrera!

MARIJAIAK EZKUTATZEN DUENA, ZERBAIT OSPATZEKO AL DUGU BA?

Kolaboraziyue: Gure Iraultzie

Laixte betekoie bi urte artikulu hau sarien publikau zala, Borroka Garaia da! webgunien zehazki. Egun Euskal Herriko gazte mugimenduek ditun gatazka pertonalai, gatazka kolektibuei, soluziyuek billatzen hasteko asmoz eindako artikulu bat da hau. Neure iritziz, ekarpen haundiye in dezake, baldin eta defenditze deun heldutasun politiko hori paktikan jartze badeu, bestela ez. Horreatik, ekarriet gaur testu hau KontuLepoa, bi urte hauek asko emanduen arren, askoz geyo dakeulako emateko, geure baitatik hasiz. Bilboko aste nagusiyen atariyen idatzi zan arren, ez lasaitu; gañien diteun herriko, herri ondoko ta beste eozein festatako baliyo digu lan honek.

Beraz, artikulu hau sortzeko lana hartu

zunai eskerrak ematie bakarrik geratze zait, eskerrak emateko moduik onena irakurle geyongana allatzeko saiakera itie izanik. Jatorriyen gazteleraz idatziye izantzan arren, euskera itzultzeko saiakera itie erabaki det (hartu pazientziye), beste baten esplikaukoituten arrazoi batzuatik.

Besteikpe, irakurri, pentsau, eztabaidau, atea konklusiyuek, ta batez e, praktikan jarri!

Segi letzen!

Urrestillako Festa Batzordearen erantzuna Ramon Etxezarretari

Festak pasatuta, Ramon Etxezarreta herrikideak Diario Vasco egunkarian argitaraturiko A Manadas zutabea eta Uztarria herri aldizkariko 207. zenbakian argitaraturiko Manadak, saldoak artikulua direla eta, geure burua hainbat balorazio eta hausnarketa egin beharrean ikusi dugu. Testu hau horren emaitza da.

Hasteko, Urrestillako Festa Batzordeko kideok hainbat hausnarketa eta eztabaida emateko beharra dugula ikusarazi digu festetan jazo den gertaera horrek. Orain arte, kudeaketa hutsera bideratu den eragile bat izan da gurea, festen formari eta egitarauaren oparotasunari erreparatu diona batik bat, festetan plazaratzen genuen edukiari garrantzia handirik eman gabe jardun duena. Gertaerok erakutsi digute gure herriko festa eremua ez dela jendartetik kanpo dagoen festa eremu bat, ez dela festa eremu neutro bat, eta, ondorioz, erabaki batzuk hartu beharrean gaudela. Festa hauetan sentitu dugun baliabide faltak hausnarketa sakon bat egitera garamatza, aurtengoan hartu ditugun norbanako erabakien ordez, guztion artean eztabaidatuko ditugun erabaki kolektiboak adostea ekarriko duten hausnarketetara.

Alde batetik, zure testuetan darabiltzazun konparazioen onartezintasuna azpimarratu nahi dugu, Ramon. Ez dugu onartuko gure jardunak Europan azken mendeetan izan ditugun “kataklismo kriminalen bezperetako jokamoldeak” direla esatea; ez dugu onartuko gure jarduna holokaustoarekin konparatzea; ez dugu onartuko, gure jardunaren bidez, sexu eraso bat ez salatzea bultzatzen dugunik egoztea; eta, azkenik, ez dugu onartuko gure jarduna guztiok ezagutzen dugun Manada izeneko boskote nazkagarriarekin alderatzea.

Bestetik, testuetan zehar jorratu duzuna baldintzatzen ez badu ere, ohar bat eman beharrean gaude. Ondo egiten duzu testuaren hasieran omen partikula erabiltzearekin, ez baitzabiltza erabat zuzen zure jardunean eta hainbat kasu nahasten baitituzu. Informazio ona omen testu onen oinarri. Hala ere, esan beharra dugu, zuri beste hainbat gauzak sortzen dizuten asaldura, guri zure testuetan justizia formalari egiten diozun apologiak eta ematen diozun zilegitasunak sortzen digula. Zuretzat, justizia formalaren bidez kondenatu ez denak, zilegitasuna du kalean nahieran ibiltzeko. “Me niego a aceptar que la justicia es una utopía, un imposible“, diozu; zoritxarrez edo zorionez, ordea, justiziak ez dio zure pentsamenduei edo onarpenei erantzuten, ez dio zuk onarekiko edo txarrarekiko dituzun kontzepzioei erantzuten. Ondotxo dakigu justizia formalaren atzean gure eskuetatik alde egiten duen zerbait dagoela. Guk, elkartasunezko eta askea izango den jai eremu bat egiten dihardugunok, zuk justiziarekiko duzun ulerkerarekin ez dugu bat egiten, eta jai eremu aske eta parekidea izan dezagun beharrezkoak diren neurriak hartuko ditugu. Festen lehen egunean egin genuen elkarretaratzean eta festetan zehar zintzilikatuta egon diren aldarrietan berresten gara, eta ozen diogu ez dugula ez erasorik ezta erasotzailerik onartzen ez gure jaietan, ez inon!

Azkenik, Ramon, gogorarazi nahi genizuke, ondotxo dakizula nor garen eta non gauden, non biltzen garen, zein etxetakoak garen eta noren seme-alabak, ilobak edota bilobak garen. Beraz, eskertuko genizuke, komunikabideetan gure izena zikindu ordez, gugana etorri eta eztabaidatzea.

Kontu Lepo irratia [1.saioa 2018/06/26]

Podcast honetan 80. hamarkadan Azpeitia eta Azkoitian martxan izan zen Kakaflash irratiko kide bat elkarrizketatu dugu, Kontu Lepo webguneari errepasoa egin diogu, herria aztindu duten azken albisteekin batera eta azkenik Kantu Lepo atalean Kakaflash irratiak argitaratutako maketari eta garaiko herriko panorama musikalari bota diogu begirada eta belarria.

Altsasuko gazteen aurkako epaiaren aurrean irakurketa

2016ko udazkenean taberna batean bi Guardia Zibilekin izandako liskar baten ondorioz epaileek guztira 79 urteko kartzela zigorra ezarri die Altsasuko gazteei: 13 urteko kartzela zigorra ezarri die Oihan Arnanz eta Iñaki Abadi; 12 urtekoa Jokin Unamuno eta Adur Ramírez de Aldari; Jon Ander Cob, Julen Goikoetxea eta Aratz Urrizolari 9 urteko zigorrak, eta Ainara Urkijori 2 urteko zigorra. Espainiako Auzitegi Nazionalak “kalteak, desordena publikoa eta mehatxuak” eta “agintearen aurkako atentatu” delituak leporatu dizkie zortzi gazteei. Gainera, “nagusitasun abusu eta gorroto” larrigarriak ezarri eta gertakari haiek “arrazoi ideologikoengatik eta Guardia Zibilarenganako gorrotoagatik” eman zirela argudiatu dute. Ezin da ahaztu Jokin, Adur eta Oihanek urte eta erdi daramatela espetxean epaia atera denerako.

Segi letzen!

Sarrera zaharrak

© 2018 Kontu Lepo