Altsasu, Martxoak 11 ta justiziyei buruzko hausnarketak

Beste gauza batekin lanien neon baino gaurko egunek ustet, baldintzak ematebenan barrun, Altsasu ta Oreretako kasuen sententziyen, ta bereziki proportzionalidadien ta justiziyen inguruko hausnarketa minimo bat eskatzeula. Altsasuko kasutik bakarra librau da “zulotik”, oreretako kasun laurek. Besarkada bat hauentzat eta beste bat barrura dijuztenantzat Kontu Lepotik.

Bi kasutan, prozesuen zehar “probauta” gerau dien gertakariyek “terrorismo” delituen deskribapenien barrun sartze eztien ekintzak diela ebatzi da sententziyetan. ETB2ko “Yo, Claudio” tertuliye ikusten ai naizen hontan, Altsasuko gaztien sententziyekin lotuta, asaldadurie ta hasarrie dao, “terrorismo” tipifikaziyo horren baitan gertakariyek kokatzie izen zalako prezeski ahalbideratu zuna gure gaztiek madriden kartzelaratuek eta epaituek izetie. 
Bestalde, “kode postala”-n teoriye re aipau da, hau da, desproportziyue arbitrariyue dala, Euskal Herritar o Altsasuar izeteatik oso zigor desproportzionauek izen diela, eta Gijonen adibidez neonaziyek eta polizi nazionala gertakari askoz biolentuotan akordiyo batea allau ziela.

Kezkagarriye da nere ustetan holako ondoriyo logiko guztiyek ateatzeko gaitasune daukeun arren, hau da justiziyen erabilera politikue, arbitrayue dala o izen dala kasu zehatz hauetan, azaleko ondoriyo hauetatik sakonea juteko dauzkeun zailtasunek.

Altsasu ta Oreretako gaztien kasuek, beayek jasandako sufrimenduek, baliogarriyek izenber debe botere judizialan realidadie aztertzeko ta justiziyen ta botere politikuen erabilera arbitrayuen inguruko diskursuen aurrien errealitatien emateien gertakariyek ber dan bezela definitzeko aprobetxau ber deu.

Gehiengo sozialak sensibilidade bereziye azaldu du altsasuko gaztien kasukin bereziki, ta tamalez, oaindik indar korrelaziyuen oindik galtzen guezelako eta bereziki azken urtetan daon instituziyuen asimilaziyo jarrerien nagusitasuneatik, kasu hau mediatikoki zabaltzeko desproportziyuen diskursue erabili dalako. Kalau indu alegiye.

Gertakari hauek territorialki dagokiyon juzgauen juzgauek izenber debela, ta testuinguru politikueatik eiteien akusaziyuek eta eskatzein penak desproportzionauek diela…Ikusita estrategia honek eztula fruituik eman, eta paradojikoki ekintza zuzena baino goorro penaue izen dala tabernako liskarra, hausnarketie beste era batea itie planteatzie tokatze zaigu.

Gaurkoako mahai gañien hauxe jarri nahi det. Arbitrariedadien ta desproportzionalidadien argudiyue erabiltzeunak, sekula ezingou gertau dan fenomenue esplikau. Ez behintzet arbitrariedade hori eotie ahalbideratzeben oinarriko baldintza objetibuek aztertze ezpaitu.

Marxek gainbaliyue esplikatzeko, lehenengo kapitalistak preziyuek arbitrarioki aldatzeko zeukeben gaitasunen aldeko argudiyue destrozau ber izen zun; preziyuek iyo ta jeisteko pribilegiyo hori nundik zetorren esplikatzie ezinbestekue zan, arbitrariedadien existentziye ta arbitrariedade honen mugak zein zien esplikau ahal izeteko. Lehenengo ta behin “la naturaleza no produce de una parte poseedores de dinero y de otra simples poseedores de la mercancía fuerza de trabajo”, esango zigun, eta noski, rol hoyek zein baldintzatan emate zien azalduko zigun.

Ildo hontan, aldan azkarrena azaltzen saiauko naiz justizia kontzeptuen esnahie. Grezia klasikotik eta hemendik hartuta erroman zehar, bakoitzei berie ematie bezela definitze zan. Grezia eta erromako jendartieatik saltze zaiguna, demokraziye ta zuzenbidien sehaska izen ziela zan. Asamblea eta kontzilio demokratikuek, hiritartasune ta boto eskubidie, polis eta errepublikak, botere banaketak, hazienda, juezak eta jurisprudentziye…gaur egungo oso egitura antzekue ezta?

Hau da, historiyen lehenengo aldiz azaltzeanetik, justizia, bakoitzei berie ematie, elkarren artien berdinek dien norbanakuen artien emateien gatazkak modu neutral o proportzional baten konpontzie ahalbideratuko deben prozedurak gidau ber ditun oinarrizko printzipiyue dala esan laikeu. Ta ondoriyoz, proportzio hortatik ateatzeana, irrazionala, arbitrayue o injustue izengoa.

Baino Grezia ta Erromako produkziyo harremanak aztertzemaiteu (esklabotza eta “servidumbre”), baitare ikuste deu gaur egun bezela ekonomia merkantil monetario baten bizi ziela. Ez kapitalismuen, baino bai merkantziak eta dirue garauta zeon baldintza sozialetan, eta beraz jabetza pribatuen eta trukien oinarritutako sistema baten.

Aurretik e esan nun bezela, danak jabiek eta ondorioz hiritar o eskubide subjetu etzienez, ikuste deu botere ekonomiko-politikotik kanpo zeon klaseko jendientzat justizia ideala etzala aplikagarriye, baizik eta klase sozial bateko kidiek bakarrik ziela pribilegiyo hori zaukebenak. Instituziyo danetatik, demokrazia, kargu publikuek, banka…exkluiuta zeuden esklabuek.
Gaur egunien, altura hauetan ya eztao esplikau berrik produkziyo modu kapitalistan baitan ekoizte deula Euskal Herriko ta baita Espainiko ta munduko iye baztar guztiyetako herrialdiek e. Ekonomia monetario garatue, diruen ta bereziki kapitalan zirkulaziyue eguneroko gauzie dala, demokraziye, justiziye, arrazionaltasune, proportzionaltasune eta aintzako garai haietan garau zien zenbait ideak bizi-bizik segitzebela ta asko indartu diela, ta ondoriyoz baita proportzionaltasunen ta arrazionaltasunen logikie re.

Eta beitu ze kasualidade, produkziyo eremuen sortu ta erreproduzitzeien interes antagonikoko bi klase sozialek konposatzebela gizarte kapitalistien oinarriye. Hiritartasune, botere politikoa allatzeko gaitasune, instituziyotan parte hartzekue, danon eskubidiek omen die. Ta behin ta berriz ikuste deu jende berdiñe, proiektu berdinek, oinarriye zalantzan jartzeko gaitasun eza.

Tokatze zaiguna historiako liburuk erakusteigue jende. Justizia ideie zirkulaziyo esferiei dagokiyon idea bat da, dirue ta salerosketan emateien harremanetatik sortzean kontzientziyekin bat datorren ideia juridikue: ta harreman juridikuek, jabetza harremanak besteik eztie, ta beraz juridikoki askiek eta berdinek dien indibiduo multzuen harremantzeko modu hoyen garapenakin batea garatzean kontzientziyen emaitza logikue da justiziye.

Aintzinaruen produkziyo bitartekuen, eta ondorioz, produkzio prozesuen emaitzen eo gauzan jabetza pribatuek klase sozial batena zan bezelaxe da gaur egun burgesiyena. Jabetza hortatik ukaue daon klase bat explotatzetik lortzeu gauzan jabetza hori.

Beraz, denbora baldintzak emateibenan barruen, elementu historiko eta politikuek azaletik balorauta, ondoriyo hau atea laikeu justiziyen inguruen:

-Gatazka egoera estruktural baten gainien (klase borroka) eraikitzean gizarte forma konkretu batzutan (ekonomia merkantil monetariyue) garatzeien harremanan ondoriozko idea bat dala

-Idea horri lotze zaizkon ondorio logikuek, beraz, lortu nahi dun ideala beakin kontraesanien daudela. Hau da, justizia, gatazka egoera baten estrukturalki herritarran geyengue zapalduta daonien azaleratzean idea bat dala,

-Eta beraz, kimera bat dala langile klasiek justiziyen idealak beai aplikatzie eskatzie. Esklabuentzat etzeon bezelaxe, eztao justiziaik langileriyentzat. De hecho sekula ezingoa ideal hori egikaritu gizarteko egiturazko ta oinarrizko gatazkie ta ezberdintasune tapatzeko funtziyue dauken idea bat dalako.  Proportzionaltasune ta arbitrariedadie funtziyo sozial berdinen bi aurpegi besteik eztie hortaz.

-Prozesu judizialak eta sententziyek, preso sozialak o preso politikuek (biyek, bai, biyek), danak eraikitzeie burgesiyen botere ekonomiko politiko estruktural horren gainien. Beraz, burgesiyek eta bere boterie erreproduzitzeben instituziyo sozialak kudeatzeituzten pertsonek, arbitraioki erabaki dezakebe kasu konkretuen proportzionaltasune o arbitrariedadie interesatze altzaioben.

Eztauket oain geyoako astirik. Berretsi ite naiz auziperatu guztiyei eskaintzeioten besarkadan. Zuen burrukek ta sufrimentue alperrik eztaitezela izen sayauko gea. Espero det hausnarketa honek e gure hipokresitik esnatzen lagundukoigula. Onartu dezaun behingoz, burgesiyen boterien oinarriyek eraldatze ezpaiteu, nahieran erabili ahalko gaituela. Berrartu dezaun konsigna zaharra; Borroka da bide bakarra!

Besteipe, hurrenarte!

24 Iritzi

  1. eztakit ba

    2018-06-02 at 9:41

    Kaixo: eztakit ba ze esan e. Pentzau dezaun, pentzau bakarrik, Xixoneko nazi zigortugabe hoiek langile-klasetik geio debela, euskal-pijo-herri hontako eozeiñ borrokalai ezkertiarrek baño… eztakit ba burgesia-langile ardatzakin zemateiaño segiu laiken fenomeno existentzial danak esplikatzeko.

  2. DavidRiazanov

    2018-06-02 at 16:13

    Nik uste berriz Pashukanis koordenada egokitan daola, zuk jarritako adibide soziologikoak ez duela inolaz ere agortzen testuan zehar esandakoa; hobeto esanda, kapitalaren dinamika konkretua ezagutu gabe ezinezkoa dela teoria juridiko osatu bat artikulatzea. Kapitalismoaren ezagutza konkretua aurrera eramateko ezinbestekoa zaigu langileriaren ikuspegitik burutzea gizartearen osotasunaren azterketa, posizio honetatik soilik ezagutu daitekeelako modernitatearen dinamika orokorra. Ardatza ezinbestean burgesia eta langileriaren bitartezkoa da, edo bestela esanda, objektiboa, gizartearen ekintza dinamika erreala azaltzen baitu. Ekoizpen dinamika orokorretik azaltzen da zirkulazioa eta kontsumoa, eta zirkulazio zein erreprodukzio esferetan mamitzen dira teoria politikoa zein bere “apendizea” den teoria juridikoa. Ezin dezakegu eraiki beraz azpiegitura eta gainegitura bezalako zatiketa faltsifikaturik, kapitalaren prozesu orokorrean barnebildua da teoria juridikoa, kapitalaren erreprodukzioaren barne elementua izaki. Beraz, honen azalpenerako sistemaren ardatza langileriaren ikuspegitik soilik ematen denez, bertatik hausnartu beharra da ezinbestean teoria juridikoa, Paxuk egiten duen bezala. Bulgarizazioak albo batera lagata, politikaren zein ekonomiaren azterketa konkretuek adieraziko digute espazio eta tenporalitate bakoitzean aginte ahalmena duten klaseek nolako mediazio politikoak eratzen dituzten, ekoizpen formaren dinamika orokorrak formazio ekonomiko- sozial konkretuetan nola eratzen diren bariabilitateak daude, eta politika ere nola artikulatzen den bertan. Printzipio unibertsalak daude mundu mailako ekoizpen esferen zein merkatuen bidez artikulatzen den ekonomian; baina konkretuki erreproduzitzeko moduak formazio sozial bakoitzean, estatu eta nazio politiko bakoitzean aldagarriak dira. Honekin, esan nahi dena da politika artikulatzeko modua ez dela berdina izango gatazkaren intentsitate eremu bakoitzean, baina hau baldintzatzeko gaitasuna duena burgesiaren boterea da, nahi ala ez. Langileria definitzen duena klase bezala bere antolakuntza baliabideak eta gaitasunak dira, ez dena berdina faxista baten kasuan ala gazte irautzaile batenean, honen azterketarako fundamentuak kapitalaren erreprodukzio sistema konkretuetan aztertu beharra ditugularik ezinbestean.

  3. eztakit ba

    2018-06-02 at 17:17

    Eztakit ba ze ezan. Jakiñe, postulatue baldin bada arbitrariedadiek arbitrariedadie izen laikela, eo ez (“arbitraioki erabaki dezakebe kasu konkretuen proportzionaltasune o arbitrariedadie interesatze altzaioben”), arbitriue beti eongoalako gu ez denan ezku, ez gea zekula irakurketa ziur batea alleauko, baizik eta espekulatibo batea. Batzutan alde, beztetan kontra, baino beti urrun.
    Hala ta guztiz, iruditze zat emen garrantziskue dala ardatzeko bi sujetuen (burges-langile) ordezkapen faktikuek definitzie. Ta hemen, jakin nahiko nuke, zinez, zuen epaie:
    Adhesio subjetibuek (ideologiak) definitze bau langile-klasea esan laike apenas ez daola langile-klaseik. Produkzio-bitartekuen jabetzak definitze bau langile-klasea, esan laike apenas ez daola burgesik.

    Ezan nahi bada juezak eta klase politikuek, langiliek danak bai objetiboki ta, bai, gehienien subjektiboki (ezkerreko alderdiyen proliferaziue ikusita), eztaukebela arbitrioik, borondate propioik, libertadeik, espontaneidadeako aukeraik, kauzalidadie hauzteko mouik, estrukturiek determinauta daudelako, ordun e ezteu zekula irakurketie egikaritzeik eukiko, ez bait deu jakingo langileriyen aldeko senentziyek daudenean hauek ideologikoki hartuek dien ala arbitrariedade inefable horrek eragindako emaitza suertezko bat.

    Beztalde, Eztaduen funtzionamenduen dezkripziuek iteakuen etizidadie (hankabikuen inmediatez bibentizala, identidadie, kredue, tradiziue) kontuen ez hartzie ere problematikue dala ezango nuke, balizko bi subjetu burgesek (Eztaduen abstrakziyoaino elebauta bakoitze) elkarri kontrajarritako interezak euki laizkebelako. Kataluñako burgeziye burgezi espaiñolan kontra, eo burgezi espainola burgezi euzkaldunen kontra. Etizidadie kontuen ez hartziek ahabideratuko luke Estadu razional burgez unibersal bat. Ta hala ez bada, bi burgezek euki ahal baituzte interez kontrajarriyek, jo dezaun etizidadie dala ta, Kode Postalan teori horrek badauke balideza, balioskotasune.

    eztakit ba

  4. Pashukanis

    2018-06-07 at 21:16

    Aupa eztakit ba!

    Lehenengo ta behin barkau atzeapena.

    Bigarrenik, berrize neure idatziye ikusita, usteet esan nahi dana ulertzeko zailtasunek eotie justifikauta daola, asike alde hortatik e sentitzet ez hain garbi adieraztie lortzie.

    Mamira sartuta, artikulu honek justiziyen ideien inguruko hausnarketa bat planteatzie zun helburu, “bakoitzei berie ematie”-n ideie sortzie ta garatzie, bai kontzientzia kolektibuen ta bai formalki egiturauta (juezak, sententziyek, legiek…), ahalbideratzeben baldintza sozialai erreferentzi bat inez ta ingurune sozial hauek dauzkeben elementu komunek bistarauiez.

    Hau da, justiziyetaz hitzeitean (haseran grezia/erroma ta gure egunerokuen gaur egun) eta ideal hau danoi trataera berdine ematie ahalbideraukoun iparrorratz bezela ulertzean gizartetan , pertsonan arteko oinarrizko harremanak explotaziyuen oinarritzeiela erakustie, eta idea horrek eta bere defentsako egiturak, hasera puntu orekaezin ta desproportzionau hori bea desagerrarazi ta harreman hoyek betikotzeko funtziyue betetzeula erakustie.

    Aberastasunen ekoizpen prozesue, eta beraz bere banaketie, zirkulaziyue ta kontsumue, desberdinek diela prozesu hortako partehartzailiek gizarte hortan dauken posiziyuen eo klase sozialan arabera. Beraz aberastasunen kontrola daukebenan mesedeta jokatzeula idea horrek, ideien premisie bea, “bakoitzei berie ematie” o berdinen arteko orekie bermatzie, o proportzionaltasune, ezberdintasunien fundatzealako.

    Azpimarrau nahi nuna zan, lanan produktuek merkantzia forma hartzebenien, hau da explotaziyo harreman hoyen bitartez ekoizteien produktuek trukea destinatzeko haineteko exzedentie daon gizartetan, eo erabilera baliyue garau ta diru bezela kristalizatzean antolaketa eredu sozialetan (grezia roma ta guk hori partekatze deu, zuzenbidie, asanblea politikuek eta demokraziyen idealakin batea ta EZ KASUALIDADEZ), diru hori klase ezberdinetako kidien esku artien etengabe aldatzen ibiltziek BAKARRIK ahalbideratzeula oinarrizko desberdintasun sozialan anulaziyue, merkatuen partehartzaile danak aukera berdinek baitauzkebe.

    Oinarrizko harreman desigualak igualatzeituzten kategoria ekonomikuek, politikuek, eta juridikuek, (danak harreman hoyen garapen logikuen emaitzak dienak, riazanovek esate zun bezela), kontzientzia faltsu bezain erreal bat sortzeigue zeinak eztigun uzten, berdintasunen, proportzionaltasunen ta justiziyen ideologia hortatik libratzen ta atzien benetan daona ikusten: gean bezela geure burue ikusten, ta gure eginbehar historikue zein dan ulertzie ezinezko bihurtzeigu. Nahiz ta ondo intuiu hemen danok ezgeala igualak, danok hala izetie nahi…

    Ta era berien eztigu uzten esplotaziyo harreman hoyen emaitzan (lanan produktuen) zirkulaziyuen sortzeien ta zirkulaziyo hori (ta beraz oinarrizko desberdintasune) bermatzeko automatikoki sortzeien (ta ideia hoyetan beaietan fundauta azaltzeien) instituziyo desberdinek betetzeituzten funtziyo sozialak ulertzen.

    Ordun, ta ustet honekin zure galdera sartze naizela, nahiz ta langile dala badakin pertsona batek, ezkertiar alderdi bati bozkatzeionak, progrie danak eta nahi dan guztiye, kontrolpien hartu nahi ditun instituziyo hoyen fundamentue ta funtziyue ezautze ezpau, eta bere betebeharra funtziyo hortan jartzeanien zein dan ezpadaki (klase kontzientziye ezpadauke), oinarrizko harremanak ikutu gabe, cirujia estetico politt bat iten aiko zaigu intentziyo onenakin, baño zirujira nola allau gean, zeñek egurtu gaitun, ezteu ikusiko, ta palizie eman diguna airoso ibilikoa kaletiken.

    Langile klaseko kide eo klase kontzientziye dauken langile, beraz ezta gauza berdine.

    Funtsien, esan nahi nuna zan, ezteula sinistuber ez proportzionaltasunien, ez berdintasunien, ez tribunaletan, ez juezetan…idea ta instituziyo hoyek daukeben funtziyue sekula eztalako izengo langileri iraultzailien o burrukalayen aldekue. Beraz, koiuntura politiko baten, oso desproportzionauek izen ahal die epaiek, beste baten ez, beste baten absolbiu in laike…baino pertsonan arteko gatazkan existentziye bea, ta hau soluzionatzeko funtziyo bezela epaitegiye sortzie ahalbideratu deben oinarrizko harremanak ikutu gabe, beti erreproduziuko da arbitraio, traio o arbi izetie ahalbideratukoun funtziyo soziala.

    Eztakit ba argigarriye izen al dan o debateako geyo emateun. Hala bada, segi dezaun!

    Bukatzeko, hau Aristotelesek esandakue, nei baño garbiyo ulertze zako ta hitz gutxiyotan:

    “Se piensa que lo justo es lo igual, y así es; pero no para todos, sino para los iguales. Se piensa por el contrario que lo justo es lo desigual, y así es, pero no para todos, sino para los desiguales”

    Besarkada bat!

    • eztakit ba

      2018-06-07 at 22:03

      Kaizo:
      Eteniu detela uztet. Halare, neetzako, postulau gixa iual ez, baino axioma bezela planteatzean aurre-baldintza batek determinatzeu zure irakurketien (modako irakurketien) balizkotazune. Errealan determinaziyo bakartzat klase-borrokie onartzie. Hori onartuz keo, bai, nozkiaskuen, iñoi eze ezkatzeik eztao. Iguala deziguala dalako, ta deziguala, ez derriorrien baño balaike, iuala. Juztiziyei ezin ahal zaio gure aldeko (oh, gu!) sententzik eskau, eztalako juztizi. Juztiziye injuztiziye dalako, ta injuztiziye, ez derriorrien baño balaike, juztiziye.

      Halare, uztet, hemen Altsasukuek proportzionalidadie eskatzebenien ‘erreal’ injuztuen baitako proportzionalidadie ezkatzebela, ta ez, inolaz e, justizi aristotelikue inbokatzen. “Araue hirie dek, ta hire araue onartzie eskatzeiat, jakin bazakiat eta hire arau injuzto hortan proportzionalidade (injustu) baten figura legala daola, ta figura hori inbokatzeiat modu erabat pragmatiko baten. Hor etzeok justizi eskakizunik ez ta “bakoitzei berie eman” abstraktuen itxoite probidentzialik e. Besteik pe, reala injuztue izitiek eztik arbitrariotazune juztifikatzen.

      Ezkerrik asko erantzuneatik Pashukanis

  5. eztakit ba

    2018-06-07 at 22:05

    Ta bezarkadie baita ahaztu gabe! ohitura onek jarrai bezate!

  6. Bittoriña

    2018-06-08 at 7:17

    Gertaera berberak Logroñoko komunista gazte batzuek egin izan balituzte, epaia oso bestelakoa litzateke. Beraz, fokua jar dezakezue komeni zaizuen tokian (langile/burges ardatza, kapitalismoa irakurketetan milioi bat aldiz errepikatu…) baina nazio zapalkuntzari aurre egitearen (edo berdina dena, kapitalismoaren ordezkari ikusterrazenetako bat den erregimen espainiarraren katabegi ahulenari, espainiako batasunari alegia, aurre egiten dion mugimenduaren) ondorio dira horrelakoak. Horrelakoak diodanean, argi gera bedi Logroñoko komunistei 400 euroko multa jartzea injustua litzatekeela, baina ez dela kasualitatea haiei injustizia gradu hori aplikatzea eta Altsasun beste bat.
    Beste guztia arriskutsua da, fokua ikuspegi estataletik jartzen delako etengabe. Eta azkenean bukatuko dugu kuestionatzen ea zertarako balio lezakeen euskal errepublika sortzeko prozesu eratzaile batek, zenbaterainoko askatzailea den, ez ote dugun hobe marko estatalean aritzea.
    Lehen ere horrelakoak ikusitakoak gara, eta argi.

  7. Pashukanis

    2018-06-08 at 10:14

    Aupa ekipo!

    Ordenien erantzuten saiauko naiz.

    Eztakit ba: altsasukuek tribunaletan zein estrategi erabili ber deben esateko ni ez naiz inor, kalien eonber dunak kalien eon ahal izeteko ahal dun modura defenditzie iruitze zait estrategia eraginkorrena. Hortaz “atzenengue alleatzen”-ek e idatzi zun oin dala ez asko ta bat iten berekin. Beste gauza bat da errepresiyue hain basatiki jasan dun herri baten erantzune kalien, diskurso hegemonikuen baitan artikulatziek dakartzan ondoriyuei erreparatzie, “hire joku eremuen hik agintzek eta onartzeiat” izetie ondo esatezun bezela, botere burgesai (oligarkia española ta “euskal” burgesiai) masa mugimendu baten bitartez aurre iteko erabili dezakeun irakurketa potentena. Pixkat hori zalantzan jartzie zan artikuluek lortu nahi zuna.
    Bestalde, nerie itet guztiz klase burrukie historiyen motorra.

    Bittorina: nik eztet nazio auziye existitzeanik zalantzan jartzen, ezta pentsaure. Nazio ikuspegi batetik, hauda “kode postala” bezelako teoriak erabiliz, ebidentziatzen da espainiyek bere interesan arabera erabiltzeitula tribunalak, baino tribunalan funtzionamenduen jatorriye ta logikie ezta azaltzen, ta hori da artikulu honek bilatze zuna baitare.

    Altsasuko gertakariyetan ez nitzen eon, baino emateunez zeu hai zea onartzen ekintza politiko antolatu bat izen zala,proba guztiyek horren ukapena demostratzea biderauta daudenien. Eraso judizialan motibaziyue bai da politikue, ta beraz holako astakei bat eiteko aukerak nola sortzeien ulertu berko deu lenengo (hau da zein da botere burgesa, nola operatzeu orokorrien eta zein die bere mugak) eta gero etorri ahalko gea botere horrek gure herriyen hartzeitun partikularidadiek aztertzea. Klase explotaziyuen baitan (mundu mailako eskalan artikulatzean zapalkuntzie) bakarrik azaldu ahal da nazio zapalkuntzak errealitate horren baitan hartzeitun forma konkretuek (altsasu, orereta o preso politikuei ezartze zaien erregimena).Ordena kategorial horren baitan ezpada azterketie iten, len esan deten bezela, betikotzen bukatze diteu gure posiziyuek. Mateiralizau ezin dana materializau dadin eskatzen. Justizia, bedintasuna, proportzionaltasuna..

    Besarkada bana biyoi!

  8. Bittoriña

    2018-06-08 at 11:22

    Ez dakit nondik atera duzun ondorio hori, eraso politiko antolatuarena onartzen dudal. Nik esan dudan gauza bakarra da taberna batean nazka ematen ari den guardia zibil bati zaplatekoa Logroñoko komunista batek eman balio, jasango zuen erantzun judizial injustua ez litzatekeela Altsasukoarekin alderagarria izango.
    Hor bariablea ez da justizia burgesa etab etab. Hor bariablea da independentista zaren edo ez.
    Ordena kategoriala nahi duzuna izango da, baina ni Oreretakoen aldeko kontzentra baten ondorengo irakurketarekin gogoratzen naiz, eta han kapitalismoaz etab etab era orokorrean jarduten zen, hemen edo Murtzian berdina balitz bezala. Eta Oreretakoei edo Altsasukoei etab. ez zaie hau gainera etorri egoera orokor horren baitan. Ez dakit zein interes dagoen hori ez aipatzeko, baina arriskutsua iruditzen zait.

    • Bittoriña, ordena kategorialaren kriterioa ez da nahimena, objektuaren exijentzia baizik, eta garrantzia handia dauka fenomeno sozialak behar bezala uler daitezen. Nik uste dut Pashukanisek esaten duenari balio gehiago eman beharko zeniola. Ez zabiltza ederki gai horri ez badiozu garrantzirik ematen, are gehiago objektua konplexua denean, edo nahi baduzu, objektuaren konfigurazioan “bariable” askok parte hartzen badute. Horregatik beharrezkoa da kriterio metodologikoak edukitzea: baliable guztiek ez dutelako modu berdinean konfiguratzen objektua.
      Baina zuk erakutsi duzu ez daukazula horrelako metodorik, eta are gehiago, bariableen erredukzio taktikaren bidez nahasmendua sortu nahi duzu, horren bitartez euskal errepublika prozesua justifikatzeko. Baina ez duzu lortu, izan ere, zure kriterioak ez dauka gaitasunik gertatutakoa bere esentziatik azaltzeko. Zuk diozu: “hor bariablea da independentista zaren edo ez”, eta horregatik da zuretzat inkuestionablea balizko euskal errepublikaren balioa. Independentistentzat euskal errepublika. Baina, aldi berean, inkuestionablea da zuretzat formazio sozial kapitalista bera, izan ere, horren oinarrien gainean errealizatuko da aipatu proiektua. Hain zuzen ere, hori ari zaizu esaten Pashukanis: formazio sozial kapitalista dela marko objektiboa; bere baitan soilik dela posible honelako prozesu judizialak, eta pertsonen izaera konkretuen gainetik proletargoaren bizitzen gaineko dominazioa botere burgesak ahalbideratzen duela.
      Alde batetik, arazo epistemologikoari dagokionez, egia da altsasuko kasuko ezaugarri konkretuak aztertu behar direla (hori Pashukanisek ere badio); hau da, botere burgesak ze izaera konkretu hartzen duen euskal herrian aztertu beharko litzateke; baina horri loturik ageri zaigu auzi politikoa edo iraultzailea: boterea bere fundamentuan borrokatuko duen mugimenduaren artikulazioa. Puntu honetan salto handia egiten duzu: euskal errepublikaren eraikuntza. Kriterio sinpletik proiektu abstraktu batera, konexiorik gabe. Beharrezkotasun historikorik ez duen proiektua abstrakzioa da. Zertarako sortu horrelako proiektua? Proletargoaren ikuspuntutik, aldiz, beharrezkotasun historikoa duen proiektua sozialismoa (nahi bada beste hitz bat erabili daiteke) da. Abstrakzioa izan daiteke, baina abstrakzio erreala da, beretzat exijentzia bat delako eta baldintza objektiboak ematen direlako.
      Besarkada bat

      • Bittoriña

        2018-06-09 at 13:25

        Kaixo Trabis,
        Nik ez dut ukatzen ordena kategoriala berak dioena denik, ezta bariable askok eragiten ez dutenik ere. Are gehiago, kapitalismoa dela marko objetiboa ukaezina da. Baina bariable horietako bat da marko horretan forma konkretu bat hartzen duela horrek Altsasun, beste leku batzuetan hartzen ez duena. Eta ordena kategoriala dena izanda ere, horrek ez du esan nahi bariable horrek berebiziko garrantzia ez duenik, eta hori ari naiz azpimarratzen: ez dela bariable bat gehiago, kasu honi eta beste hainbati izaera berezitua ematearen atzean dagoen bariable nagusiena hori dela alegia, eta kezkagarria iruditzen zaidala hainbat irakurketetan ez agertzea (eta ez dut uste ahaztu delako izango denik).
        Gero gai beraren (nahi bada) beste adar bat aipatzen didazu, nik egiten dudan jauzia proiektu abstraktu batera (euskal errepublikara) euskal errepublika beharrezko ikusten dudalako.
        Nire iritziz, “gurean” marko objetibo horrek erregimen lokalago baten oinarria erabiltzen du (espainiarra) eta are lokalagoak diren beste batzuena (euskalduna, azpeitiko etab.). Eta nire iritziz, erregimen horri zutabe gisa eusten ari zaizkionetatik, edo nahi bada kate horren hainbat katebegitatik (monarkia, ejerzitoa, botere ekonomikoaren jabe diren ligarka frankistak/sabinianoak, espainiaren batasuna…) ahulena edo hauskorrena azken hori da: nazioetan prozesu eratzaileak martxan jarrita herri klaseak boteretu eta erregimen hori kolokan jartzea egingarriagoa ikusten dut, gaur gaurkoz, beste katebegi batzuen aurkako intsurrekzio edo prozesuak ikustea baino. Eta nik uste erregimen horrek berak ere hori horrela ikusten duela, eta horregatik diot bereziki zigortzen dena Altsasun hori dela, ez dela kasualitatea katebegi horren aurka ari diren eremuek (geografiko nahiz sozialak) jasatea salbuespen egoera gogorrena.
        Eta irakurketa batean bariable hori (nire iritziz prozesu errepresibo horietan garrantzi berezia duena) “ahaztea” kezkagarria zaidala, besterik gabe.

  9. Pashukanis

    2018-06-09 at 9:26

    Ieu. Benetan, nere biziyen beti sayatze nauk gauzak patxaroso hartzen ta nerekin hartuemanien daon peñiekin enpatikue izeten, baño txinau in nauk hirekin tio. Faltoiek eta prepotentiek eztitxiat aguantatzen. Preparau hai.

    Nundik atea deten nik zer?

    1-“Nazio zapalkuntzari aurre egiten dion mugimenduaren ondorio direla horrelakoak” esan huan ez? Ta oain, zaplasteko bat eon izengo zala esateken momentuen bertan, hortxe bertan, ai haiz bertsiyo ofiziala DIBULGATZEN ta legitimatzen. Foralan atestauen hori ba al zetorrean? Iñok deklarau dik jo intzitula pikoletuek?

    2.-Ta “hemen bariablea independentista zaren edo ez da” estekenien, heu ai aiz por la puta kara politikoki enkasillatzen altsasuko gaztiek. Hiretzat hik nahi deken danak independentistak dituk, ta hik nahi eztitukenak ez. Altsasuko inok esan al dik independentistie dalako eon dala ANn? Eo nazio zapalkuntzai aurre iteion mugimendukue dalako?

    Eztiat denbora asko galduko hirekin, baño gustoa utzi nahi izeteiat irakurlie idazteko hartzeten tarte bakoitzien ta zor zoat erantzun txukun bat gañea.

    Españolismuen sospetxakin kaka ematen aiaizenez, gako batzuk uzte zixkoat irakurliei, beak erabaki dezan zenekin fiyau ta zenetaz sospetxau.

    1.- Bloga EUSKERAZ dek (BAI, EUSKERAZ TA EZ ERDERAZ). Nere kasun, dakiten gutxiyen inguruko lan dibulgatibue iteko ta jendiekin edukiyek partekauez geyo ikasteko helburuz idazteiat.

    Benetan puteauta daon jendien(izen landunek, ikasliek, presuek, langabetuek, emakumiek, etorkinek, desjabetuek, zahar abandonauek…) egoerie aztertzen sayatzeaituk, berau eraldatzeko lan in nahi dunantzat, BENETAN ERABILGARRIYEK izengoein herramientak eskeintzeko asmotan iteiau, aurrez gure herri matte hontan eroi dien danan burrukie ez daien alperrik izen, o deslejitimaue (hau re modan zeok eta). Langileriyen proiektu historikue garatzeko baldintzak jartzen sayatzie ez huke hain “a la ligera” hartuberko.

    Bide hortan, iparrorratza ta mapak ber ditxiau, nun gauden ta noa guzen, ta BEREZIKI zertako, nola ta ZEINEKIN jungo gean jakin ahal izeteko. Baitare bidien euki laizkeun despistiek definitibuek izen eztaitezen, funtsien; gure norabidie beti garbi euki dezaun…ze noraezai dagokiyonien, “lehen ere horrelakoak ikusitakoak gara, eta argi”, o?

    2.-Hik arrixkue ikusteyok iparra ez galtzeko iparrorratza erabiltziei: “ordena kategoriala nahi duzuna izango da” eo “fokua jar dezakezue nahi duzuen tokian” despektiboki esatekenien hortan ai haiz ezta? Baino hik zein ustek haizela tio? hi bezelako listilluek eguzkiye nundik ertetzeun ta nun ixkutatzean ikusita, iparra GUTXIGORABERA nun daon badakizuela ustezue ezta?

    Arrixkue hemen hi bezelako prepotentiek zeate, jendie iparrea (askatasunea) zuzenien ta sufriu gabe emangozuela esanez, ipar poloa bidien daon itsaso zakarrai aurre nola eingoiozuen e pentsau re ingabe, izotz artien ibiltzeko materialipe… o igual iparrea allatzeko bidie kastillako lur lau ta epeletatik pasazeala ustezuelako eztezue hortan pentsatzen? Garbi esanda, zertaz ta zertan ai zeaten putaideaik jakinbe kaka esplikatzezuenokin ibili ber dik argi.
    Hainbesteko egue daukezuenokin, kataluñan pasa dana ikusi ta bizi ondoren, MOBIDA BERDINEA eaman nahi dezuela jendie tio. Nahikue diau…

    2.- Hemen “españolak” (hiretzat en abstracto, o español danak. Ta “kapitalismoa behin ta berriz errepikatzen” deunontzat oligarkia española eta “euskal” burgesi handi zein txikiye ta bere botere guniek kudeatzeituzten lorituek) ezarritako joku arauek deszifratzen intentatzen ai gean bitartien, “españolak” dabilzkiben pribilegiyuek (kasu hontan abuso judizialak eta polizialak) zein oinarri o fundamentu daukeben ulertzeko asmotan, ta kasu konkretun (eztek eta berdiñen murtzian o hemen, hor behintzet ondo ai aiz ta zorionak) hartzeben formiek ze interesi obedezitzeion ulertu nahien burue jate deun bitartien…

    HIK ta hi bezelako listilluek, pertsona TXARRAK boterien daudela esanda soluzionau nahiko dezue realidadien konplexutasunen irakurketie. Lotsaik eztik ematen hola ibiltziek?

    Horren aurrien zein dan hire soluziyue? Oso errexa! Hi bezelako peña ONA TA OROJAKILIE jarri ezkeo “EUSKAL” IZENA EUKIKOBEN BORRERUEN HERRAMIENTA IGUALAK KUDEATZEN, hauen FUNTZIYUE SIN MAS ERALDAUKO DALA esangoiguk. Dirue ona dek, bankue ona dek, enpresa pribauek onak dituk…hik baldin badauzkek, ezta?

    Azken afirmaziyo hau hik ulertzeko adibide bat botatzeiat: etzekiat ezerre baino eskue sutan jarriko nian “euskal” kartzeliek jendie reformatzeko baliyoko dula ustekela; baino españiko kartzelak, españolak txarrak dielako diela txarrak, ta horreatik euskal presuei iteiobena mendekue dala esango dekela…kartzelie ta kartzela zigorra (en abstracto, hau guretzat) mendekuek kapitalismuen dauken forma zehatza dala pentsatzeko tarte bat hartu berrien.

    Ta beraz hire EUSKAL ESTATUE lortzeko, aldebiko negoziaziyue PERTSONA TXAR eta ODOLZALE hoyekin planteaiez ta modu BAKETSU hontan BEAIEN BOTERE FORMA GUZTIYEK kolpe baten ZILEGITUIEZ, “euskotarrok” (en abstracto, hau hiretzat) askauko gaitukela esango dekela. Independentzia, eta gero, eunen baten, igual, paketsue bada, adostutakue…nola huan s-kin haste zan beste hitz hure?

    Akordarazi nahi diat gurasuen etxetiken aldeiteko re, alegiye “independente” izeteko, baldintza material batzuk (dirue) ber izeteala. Baldintza material hoyeik gabe, hire independentziye abstrakziyo huts bat dekela Trabisek esate zian modun. Beraz, sozialsimuek soilik ite haula independente ez ulertziek erakusteik hire kalañakuek daukezuen noraeza.

    Hire omenez ingoiau “euskal” estatua; marmolezkue ta politt politte. Hik laayok sufritzebenak hitz hutsekin manipulatziei, ta sinbolo baten oinordekotzie monopolizatziei, jendie engañatziei, ta desde luego berrize etzak hemen idatzi.

    Oin gure irakurliek balorau dezala, biyotako zein dan “arrixkutxuoue”. Ayo

    • Bittoriña

      2018-06-09 at 14:00

      Kaixo,
      Benetan flipatzen ari naiz zure erantzuna irakurri ahala. Uste dut nire erantzunari eman nahi ez nion tonu erasokor bat antzeman diozula, baina ez zijoan hortik. Jada hortik abiatuta erabat tonutik irtendako iruzkin bat bota didazu, eta nik esangabeko mila gauza nire ahotan jartzera iritsi zara, baita eskua sutan ipintzera ere niri buruzko aurrejuzkuen ondorioz, eta jakin esku hori ondo erreta izango duzula onezkero niri buruzko zure hipotesiak ez dabiltzalako punteria haundiarekin. Baina beno, saiatuko naiz puntuz puntu erantzuten zuk egin dituzun baieztapenai:
      1. Zure lehenengo puntuari buruz esan, Altsasuko kasuan muntaje juridiko polizial guztiaren oinarrian etsaiak Ospa mugimendua kokatu duela, eta hori kriminalizatuz horrekin lotu nahi izan dituela hainbat gazte, eta gertaera konkretuak aitzakia soil izan direla horretarako (horren erakusgarri gazte horietako askok ez zutelako zuzenean gertaera konkretuetan parte hartu). Beraz, niretzat ukaezina da, mugimendu hori aurrez existitzen den leku bat izateak eragin zuzena duela guzti honetan. Ospa mugimedua nazio askapen mugimenduarekin lotzea nire “ondorioa” izan da, baina uste dut ez nabilela oso oker horretan behintzat. Beraz, bai, horretan berresten naiz. Zaplastekoarena aipatu dut adibide gisa Logroñon (non mugimendu hori existitzen ez den) eman izan balitz erantzun berbera jasoko ez zuela ondorioztatzeko. Beraz fokua zaplastekoan zuk jarri duzu horrela komeni zaizulako, eztabaida desbideratu nahiz ez baduzu jar ezazu fokua Altsasun vs Logroñon ardatzean (alegia, aurrez aipatutako mugimendua dagoen vs ez dagoen kontextuen artean).

      2. Zure bigarren puntuari buruz esan, gazte horietako batzuk ezagutzen ditudala, beraz ez dit inork esan beharrik horiek independentista diren edo ez. Eta hori ondotxo dakizu, baina uste dut begibistakoa dela Altsasun bertan egoera berdinean altsasuko beste gazte batzuek egongo balira emaitza erabat ezberdina litzatekeela. Hemen eskarmentua eman izan diete herriko gazte aktibo batzuei, horretarako aitzakia gisa gau bateko gertaerak erabilita.

      Espainolismoaren sospetxa etab. etab.: horretan (ere) hanka barruraino sartu duzu niri buruz, ez naiz hemen idazten ari zu espainolista zarela iradokitzeko. Irakurketa konkretu batean bariable batzuk falta izatea kezkagarria dela esan dut, eta hori lotu dut foku estatala izatearekin (marko orokorrari begiratzeak ez baitu esan nahi bestelako bariableak “ahaztu” behar direnik), eta nahita ahaztu badira hemen eztabaidatzeko moduko zerbait iruditzen zait. Kezka hori mahai gainera ateratzeak norbait (edo norbaitzuk, zuk kolektibo izaera eman nahi izan baitiozu) espainolistatzat jotzea bada, ba uste dut eztabaidarako tarte txikia uzten duzula.

      Hortik aurrera zure iruzkina erabat surreala da, niri buruzko aurrejuzku eta hipotesi mila okaztatzen dituzu (espainolen aurka nagoela horrela era orokorrean gainera, denak berdinak direla niretzat, ez nagoela espetxe sistemaren aurka espainola ez bada eta bestelako perla penagarri batzuk, mutila naizela suposatu duzu…), eta hanka barruraino sartzen duzu. Besterik gabe uste baduzu euskal errepublika beharrezko ikusten dugun guztiok horrelakoak garela, ederki joan behar zaizu bidea.

      Besterik gabe, susmoa dut lortu duzula nahi zenuena, eztabaida beste leku batzuetara eramatea. Aio

      • DavidRiazanov

        2018-06-10 at 10:05

        Egun on gazteak,

        Berandu xamar baina eztabaidan berriro sartzeko asmotan naiz, uste baitut Bittoriñak ez duela jakin askatzen bere ondorioen jatorria, ebidentzia bat dena aurkeztetik haratago problematikaren fundamentuak azaltzen saiatu ere ez baita egin. Begi- bistakoa da Altsasuko gazteen kasuan botere judizialaren forma autoritarioaren berrestea eman dela, nahiko ezaguna den “guda-zibil permanentearen” egoera normalizatzeko asmotan. Hauxe da botere judizialak eta aginte organo politikoek Estatu espainolean hartzen ari diren forma konkretua, agintea bizitzeko modu autoritario bat normalizatzeari begira egiten dena. Kasu honetan badu zerikusi zuzena Euskal Herrian bizi izan den gatazka politikoak, berebiziko garrantzia du, auzi armatuaren amaierarekin batera autoridade figura batzuek (polizia, inolako bermerik gabeko epaiketak modu anitzetako disidentzien aurka…) normalizatzeari begira egindako erabaki politikoa da.

        Dena dela, zuzenbide formak aginte modalitate bati erantzuten diola adierazi nahi zuen Pashukanisek, ondo dakizuen bezala, eta aginte modalitate honen fundamentu esplikatiboa langileria- burgesia ardatz objektiboaren bitartez soilik azaldu da modu egoki batean orain arte behintzat. Ardatz horren arabera formazio sozial konkretu bati sustantziala da zuzenbide forma, berau merkantzien ekoizpenean oinarritutako harreman eredua delarik, eta bere aginte modalitatearen arabera du funtzionaltasuna. Ardatz honetan estatuaren auzia ere sartzen zaigu, bere instituzioena. Aginte baliabide konkretu batzuen bitartez hartzen du operatibitatea estatu formak, kapitalak instituitzeko duen gaitasunak, bere buruari eta bere harremanen barnean ematen diren aldaketak formalizatzeko gaitasunari egiten diona erreferentzia. Neutraltasunik ez dago bertan, eta politikak operatibitatea hartzen du erlazio sozial eredu bakoitzean, gure kasuan langileriak ez du inolako gaitasunik- ez baitu autonomiarik (ez balizko Euskal Errepublikan, ez eta Estatu espainol erreformatu batean). Beraz, balizko erreformismo batek forma politikoaren minak leuntzeko baliabide murritzak ditu askoz jota, inolaz ere forma berari erasotzekoak. Horretara zetorren Pashukanisen artikulua. Ondoren, kapitalaren botereak politikoki formulatzeko dituen mugimenduak anitzak izan daitezke- ezker eskuin ardatzaren bitartez, baina badituelako gaitasunak operatzeko, gaitasun horiek ez direlarik zerutik erortzen, edo modu autonomo batean formulatzen. Politikaren autonomiaz dihardugunean, ez gara ari esaten politikak bere fundamentu autonomoak dituenik, ez dela metafisika bat, baizik eta politikak operatibitate gaitasuna baduela, baina berau erlazio sozial konkretu baten limiteetan ematen dela. Estatu formaren ulerkera progresistak arazo larriak ekartzen dizkigu, boterearen modalitatea aparatu politiko- instituzionalen ustezko autonomiara mugatu nahi baitu, eta politikak bere arte propioa badu ere berau aginte marko orokorraren barne dependentzia da soilik.

        Eztakit- ba ren inguruan, ez dut uste auzia modu egoki batean kokatzen duzunik, klase kontzientziaren, burgesia denaren, langileria- burgesia ardatzaren barnean ematen diren hausturen, konposizioen gaineko ulerkeraren akatsak dituzulakoan nago, edo ez dituzula behintzat kontzeptuak gure forman maneiatzen. Beraz, arriskutsua da batzuetan besteak diona “sobre- entenditzea”, baina ulergarria aldi berean. Forma juridikoa etizidade batera eramanda ezinezkoa da fenomeno globala ulertzea, formaren fundamentuak azaldu behar dira horretarako, ez eta arbitrioaren subjektibitateetan jaustea.

        Nahikoa momentuz, baina seguru antzera erantzungo nauzuela,

        Ongi izan,

  10. Pashukanis

    2018-06-10 at 13:53

    Jo, sentitzeiat holako dramatismuekin hartzie nere iruzkine. Hire bi iruzkinen edukiyei erantzun zoat, jaso deten tonu berdinien. Espero diat iruzkin bukaeran hobeto ulertuko dekela afirmaziyo hau.

    Hasteko, hemen idatzi diaben bezela, oindik eztek hire posiziyuekiko ezerre esplikauta utzi ta holako espaziyo baten funtziyue nahi deken modura interpretau ta hire interesetako erabiltzen ai haizela ebidentziatzen dek modu hontan.

    Esajeraue izengo nauk ni hiretzat, baño, atzetik hasita badakik ondo ezniala inungo intentziyoik “euskal errepublikaren alde dabiltzen danai” zuzentzeko, HIRI ta HI BEZELAKUEI baizik. Nik irakurri nahi dun danai idazte zoat, baita mesfidatiyei re, o dudan daudenai, duda hoyetxek elkarrekin argitu ahal izateko.

    Lehenengo iruzkine in huanien ondo azaldu niala usteiat naziyo auziye ez niala baztartzen, es mas, artikulue fenomeno konkretuen (muntai poliziala etab.) atzien operatzeben indar errealak zein dien eta ze oinarrin baitan emateien azaltzea biderauta zeola, kasuei buruz iteien irakurketai falta zaxkoben elementuek azaleratzea alegiye. Eta ze arazo suposatzeiken errealitatien marko orokorra ez ezautziek, erantzun dinamikak aurrea eamateko orduen. Altsasukuei “egoera orokor horren baitan etzaiela zigorra aplikau” esatekenien, ebidentie dek ordurarte idatzi danakiko kaso putaik eztekela iten. Omisiyue akziyue bezain ekintza iraingarriye dek.

    Bestalde, hik jartze hituan sustantzi berdine eztaukeben bi adibide konparatzeko, ta hori re desmontau niala usteiat. Logroñon gauza bat ta altsasun bestie pasatzemak (baten ezer ez ta bestien zaplasteko bat), HALA TA GUZTIZ, zigorra eotie ahalbideratzeiaben baldintza objetibuek eztituk aldatzen. Pikoleto batek bigotie eukikoik ta bestie kalbue, baino pikoletuek dituk bi kasutan. Erabaki zehatza testuinguru konkretuk oixe baldintzatzeula, flipantie dek hik hori zalantzan jartzie oreretako kontzentrien edukiyetaz ta nere irakurketataz hitzeiteakuen.

    Prozesu judizialak altsasuko gaztiek Ospa mugimendukin lotu nahi izetiek kaleko mobidak terrorismuen akusaziyue desmontatzea bideratzie ekarri dik (proportzionala “reyerta tumultuosa” izengo bazan bezela), askatasun inkondizionalan baitan artikulau berrien. Oain horrek eztik baliyo ta nundik heldu?
    Oixe huan ebidentziatze zana, ta hik hortxe bilaudek hire zirrikitue ta horrekin erre ke erre segitzen dek oaindiken, independentistak diela etabarrekin…gero ni izengo nauk eztabaidie desbiderau duna.

    Igual hik eztakik (ez omen dakik), baino hik mespretxu haundiz erantzun dek bi iruzkinetan, (nere azken iruzkinien zitau dizkiat hire hitzek eta horrek aurresuposatzeikena), artikuluen mamiye euste zian ardatza hik nahi dekan lekun kokatzea jokatzen ta objetu konplexu baten konfiguraketie sinplifikatzen hire interes politikuen arabera.

    Ni ez nauk izen, beraz, gauzak lekutik moitu dituna. Akordarazteiat, bazpare, artikulue NIK idatzi niala.

    Mutile haizen kontu horrekin, ez nian mutil bezela idatziko hala haizela jakin ez banian (errespetuz eztiat beituko nungue haizen). Presuponitzeizkiaten kontu hoyek guztiyek (hik exponiutako bildur ta kezkatatik abiyauta atea laizken konklusiyo logikuek besteik eztienak, posiziyo politiko baten ezaugarri zehatzak, marko orokorran ezagutza ezak eta berekiko interes ezak ez haulako hi bakarrik desorientatzen, hori historiyek ondo demostrau ziguk tamalez), hain asaldagarriyek eta iraingarriyek dienak hiretzat, eztituk bestalde ikutu re ein.

    Galdera asko ein ditxiat eta etzeok erantzunik; horren ordez, ze biolentue naizen esateiek. Ezaune deten militante konprometitu batek esateun bezela “edukiyetaz eztabaidatzeko eztaukenak, forma bideratzeik beti eztabaidie”. Ukatzie oso komodue dek, ta biktima lekun jarrita hik bai lortzek hire helburue. Oain nere “tonuz kanpoko” iruzkine isolauta sare sozialetan publikatzie bakarrik falta dek…

    Nere aldetiken, hauxe ai dek izeten nere buruen zeokan pentsamentue atzotiken; ze ostiaatik ai nitzen nere tesitik modu kontzientien desbideratzean zeozerren aurrien nere burue justifikatzen sayatzen, nere artikulu ta iruzkinei kaso putaik iten ai etzakon batei kuerdie emanez. Baino bueno, hemendiken e ikastekue ateatzeiat eta gustoa geatze nauk; eskerrak emanberkotxiat atzenien.

    Besteipe; ez idazteko eskatzeiatenien “nahi dekena nahi deken moduen esateko nere espaziyuen ez idazteko” eskatzeiat. Hori ulertzek ezta?

    Oin argi gerauko zaikela usteiat: iruzkine guztiz pertsonala dek, eta etzak atea ateaber ezteken generalizaziyoik eta ondoriyo dramatikoik. Ta bestela ondo pentsau zak idaztekenien ze idazten ai haizen, o hobeto esplikau hai. Ze nik e esan laizkeat eztakitela “ze interes egon daitekeen horrelakoak egitean”, oain ondo dakiten arren, HIK bezelaxe.

    Ayo!

  11. eztakit ba

    2018-06-10 at 16:22

    Formak edukirik esdauka, determinasioa baino ez. Materiak, berak bakarrik, determinasioik ez dauka, eduki gordina bakarrik. Formakin edukiya esin laike esplikau. Edukiakin forma esin laiken esplikau bezela. Etizidadia edukiya da; eztauke formaik. Klase borrokia determinasiyo formala da, eztauke edukik. Osotasuna (eo Davidek deitu bezala, FENOMENUA) esin formiakin bakarrik asaldu, materiakin ezin dan berdin. Fenomenua bi kantoin sintesia duk, David. Forma derrigorres konektatu beharra duk jario sensiblearekin, forma berak aktualizazio faktikoa izan desan.

    Altsasuko auzian konposau hilemorfikoa (osotasuna) klase borrokaren baitan objetiboki determinautako estrukturan barnian emandako auzi etniko bat dala, usten diat, bai Bittorinak ta bai Pashukanisek argi daukabela.

    Kontua duk, kategoriak (formak) fijatuta daudela beti, eta sensibilidadea ez. Eta FENOMENUA zera dukela, materiaren hipostasi formala.

    Forma globala, forma danak bezela, kategoria objetibo aprioristiko batsuta mugatzen duk, zeintzuak edukiya derriorrez determinauko duten. Orain bai, formak, kategoria objektiboak, hutsa dituk, ezdituk deus. Orduan bai, forma sensibilidadera eraman behar duk zerbait konkretoaz hitseiteko, David, forma bideratu behar dekkk, kazu onetan, etizidadera.

    Bittorina aspertu egin duk, eta beldurtu, zuek kantoi bati (formalai) autonomia falsu bat eman diosutelako: klase-borrokai osotasunaren piura, eta etizitateas ahastu. Pashukanis haserretu ein duk, eta beldurtu Bittorinarekin, pensatu duelako hark ozotasuna falsu bat eman diola auzi etnikoari, kantoi materialari, eta klase borrokas ahastu.

    Biak hala biak ahastea akatsa duk, David, laguna.

    Bide bates, nik uzten diat Bittorinak es duela ahaztu klase borrokaren kantoia. Eta josukristonereko drama montau desutela, danak alkar defendatu naian erazotzailea birrintseko. Nik ustn diat Bittorinak keska zilegizko bat asaldu duela, eta erazorik egiñ ez. Lasaitu bearko diagu denok, uzten diat, denon honerako, erri au ateratzeko aurrera.

    Bezarkada bat denori

    • DavidRiazanov

      2018-06-10 at 17:15

      Bittorinaren akatsa zurea bezalakoxea da, etizidadearen atzean ezkutatzen dena determinazioen arteko banaketa formal bat baita, ustez politika osatzen duten elementuei independentzia esleitzen diezu, hori etizidade batekin fundamentatu behar baituzu (bestalde, erreformismoaren auzi tipikoa da honakoa, politikaren autonomia osoarekin batera auzi politikoa forma moral eta etikoetara limitatzearen nahia, nahiz eta klase borrokaren existentzia ez den ukatzen). Formazio sozial eredu bakoitzean auzi politikoa elementu ezberdinek arrazoitzen dute, kuestio etnikoa baino klaseen arteko konposizio politikoari erantzun bezala azaldu daitekeelarik, hau naziotasunaren fomarekin (estruktura ekonomiko, sozial eta politiko propioa, territorializatua) ulerkeran delarik. Dena dela, bertatik ezin deduzitu daiteke lurralde konkretu honetan klase borrokak hartzen duen forma burgesiaren forma erreproduzitzea denik, aurrezko iruzkinetan hausnartu den bezala. Klase borroka dualitate batera ez da mugatzen politikoki, bere eduki orokorraren (botere gaitasuna) honela ahalbidetzen bada ere. Gizarte bateko konposizio politikoaren barnean interes blokeak artikulatzen dira, gizarte estratu ezberdinen konjunzioak, eta hauek ere karakteristika nazionalak dituzte, formazio ekonomiko- sozial propioak izaki. Politika etnikora ezin dezakegu mugitu, klase konposizio politikora baizik.

      • DavidRiazanov

        2018-06-10 at 17:30

        *neokantismoaren edota marxek hegelen gizarte zibilaren ulerkeraren gainean egiten duen aldaketari modifikazioak egiten saiatu diren guztiek marxismoaren ulerkera estatiko batetik abiatu dira, dialektikaren legeen mekanizitatean kokatuz marxismoa (bulgarizatuz), eta azken instantzian pentsamendu liberalean ezkutaturik agertzen dira, norbanakoaren borondatearen paradigman ezkutaturik, osotasuna azaltzeko inolako baliabiderik gabe. Forma politikoa esfera zibilaren- ekonomikoaren- subordinaziotik ateratzen da, nolanahiko idealismoei lekua emanez (erromantizismo etnikoa, borondate abstraktua, norbanakoaren aldaketa etikoaren irisgarritasun eza…). Gure kasuan ezaguna dugu hau, naziotasuna definitzeko erabili diren ulerkera erromantikoen dependentzia osoa egon baita politika egiteko, eta politikoki gutxirako balio digu honek, ez dauka frogagarritasunik, fundamentu kritikorik, ez eta potentzia gaitasunik.

        • eztakit ba

          2018-06-10 at 20:07

          Ez. Gaiski ulertu duk nik ezana David. Materia informea ez duk ezer. Forma materiagabea ez duken bezela. Etzegok bat besterik gabe. Sensibilitatea eta forma banatzeak erakusketa espositiborako balio dik zoilik. Fenomeno gizan, bateratuta bear diate. Fenomenikoki ezin dituk banatu. Beraz, esdiat inoiz ezan bi kantoiak separazioan eman ahal direnik. Ortaz esin didak kantismoari eginiko kritikatxoa hemen jarri. Horrek ezdik kentzen fenomenoa, unizitatean dualista dena, ozotazunean hartu bear ez dukenik. Determinazioak determinazio, fenomenoa fenomeno duk ozotasunean. Kantoi bat azpimarratzea, objektiboa delako, eta beztea kontingentea, subjektiboa, hor ikuzten diat akatza. Ezin dituk zeparatu, baina biak bear ditek elkar. Etnizitateak eta kategoria formalak. Objetiboak subjetiboa bear dik existitzeko. Lur onetan lehen euzkal diarra bota zianak, lehenago egin zian produkzio sistema kapitalistak bere agerpena baino.

  12. Bittoriña

    2018-06-11 at 20:11

    Kaixo,
    Lehenengo atal bezala euskal errepublikaren kontuarekin esan eta erantzun gabe utzi ditudala uste duzuenekin hasiko naiz, baina era oso oso laburrean. Izan ere, eztabaidan zehar dikotomia baten itxura hartu du honek, euskal errepublika vs marko orokorra zeri eman lehentasun edo esklusibotasuna. Ez zen nire intentzioa eztabaida horra bideratzea, bigarren atalean botako dut berriz ere idaztera zerk bultzatu ninduen.
    Nigatik lasai egon zaitezke, nik ez dut desilusio handirik hartuko errepublika propio bateko poliziak errepresibo izaten jarraituko duela konturatzean, espetxeek beraien funtzio hiltzailearekin jarraituko dutela konturatzean, euskal kooperatibek ere esplotazio mekanismoak erreproduzitzen jarraituko dutela ikustean etab. etab. Nahikoa hedatua dagoen joera da independentzia panazea balitz bezala saltzea, eta horren baitan kokatu duzu nire posizioa, baina nik ez dut mirari handirik espero errepublika hori lortze hutsagatik (lortzen bada). Lehen aipatu dudan bezala bidea hortik pasatzen dela uste dut, eta katebegi ahulena dela ere bai, baina horrek ez du esan nahi zuk esandako guzti horrekin bat egiten dudanik. Are gehiago, prozesuak berak interes handiagoa pizten du nigan errepublikak baino, prozesu eratzaile edo autoeratzaileak (pluralean) herritarren politizazioan, antolakuntzan eta boteretzean izan dezakeen eragina (eta horrek sor ditzakeen ehun sozial komunitarioak) bera. Eta horrek aurrera begira (errepublika hori gainditzeko, desegiteko) sor ditzakeen borroka baldintzek erakartzen naute errepublikak berak sortuko lituzkeenak baino.
    Niretzako dikotomia hori soberan dago, zuk aipatutako iparrorratz eta mapen beharra eta horrekin lotuta garatzen ari diren (zareten?) mugimendu eta praktika berriak ez dira nik aipatzen dudanarekiko elkar-oztopatzen. Are gehiago, osagarri ere izan daitezkeelakoan nago, espazioen erabateko autonomia errespetatzen bada noski (eta hori beti horrela ez dela ondotxo dakit, uste dut horrek ez duela esan nahi kaka esplikatzen duen eta haizeak nondik jotzen dioen ez dakien norbait izan behar naizenik).
    Besterik gabe (eta hemen bigarren atala) zure artikulua irakurrita Altsasu eta Oreretakoak marko orokor batean kokatu eta azaldu zenituela ikusita, eta auzi horien aurkako mobilizazio baten amaierako irakurketan ere gertaeretan garrantzia berezia duela uste dudan bariable konkretuago baten omisioak (zuk ere aipatu duzun moduan, beste batzuek diskurtsoetan sozialismoa omititzen dutenean gertatzen den modu berdintsuan) harritu ninduelako, hutsune horien zergaitiaz galdetu eta kezkagarria zitzaidala esatea zen nire asmoa. Eta oraindik ere zalantza berdinarekin jarraitzen dut (nik hori esan izanak marko orokorra ukatzen dudala ulertarazi duela baitirudi, eta erantzunak horren azalpenetik gehiago joan dira omisioaren zergaititik baino).
    Besterik gabe, uste dut nire posizioa justifikatu nahian denbora gehiegi galdu dudala, baina automatikoki nik esandakoetatik atera diren hainbat ondoriorekin ez netorren inolaz ere bat. Galderarik gelditu bada erantzuteke, esan eta jarraituko dugu, baina gaitik erabat desbideratu garelakoan nago, bataren eta bestearen posizioak non dauden kokatu nahian ari garelako eta brotxa lodiegia erabilita, gainera.
    Aio

    • Pashukanis

      2018-06-11 at 21:37

      Ezer baino lehen eskerrik asko erantzuneatik.

      Oain usteiat gauzak garbi geratzeiela (tamalez berandu samar), ta heuk itekan bezela neuke hemen eon dan desfasien arduradun eiteko arazoik etzeukeat. “Okaztatu” in nian bai, baño dakiken bezela gauzie dek aurreko bi iruzkinek etziabela bate garbi uzten hire posturie (ta argi! bezelako hitzekin ta beste zenbait keñu ez oso elegantekin), ta horrek asko konplikau dikela eztabaidie ber dan lekura ta moduen eamatie. Ezpadiau ondo definitzen zer esaten ai gean, gaizkiulertue ezin dek ebitau. Ta testuinguru hontan holako asko ai dituk gertatzen, “belaunaldi berriyen moda” honi eraso eiteko helburuekin beti.

      Hire zalantzien inguruen esangoiat, lehenengo ta behin, denboraz nola nenbilen ikusita ezin izen niala gehio garau artikulue (hori artikulun bertan zetorrean). Bigarrenik, bariable hori oso determinantie dekela garbi zeokela usteiat kale eo komunikabidetako diskursotan e, baino esate nian bezela, bariable hori determinante zerrek iteikan azaldu gabe gelditzekela re garbi zeok.

      Hori huan artikuluk azaldu nahi ziana, justizia kontzeptue aldarrikapen bezela eztekela sekula eraginkorra izengo langileriyentzat, ta hori zeba dan hola ulertarazteko asmotan idatzi nian, kontzeptue merkantzia ekoizpenan baitan artikulatzeien formaziyo sozialetan sortu ta desarrollatzealako, ta formaziyo hauek era berien politikoki ta ekonomikoki bere bizitzako esfera guztiyetan kontrolpien eta subordinauta azaltzeien klase sozial batzun kontura bakarrik daukebela zentzu objetibue.

      Esplotaziyo harreman hori gabe, etzeok merkantziaik, diruik, merkatuik, bankuik, kooperatibaik..etzeok “gauzaik”, gauza guztiyek explotatzailien jabetza hutseako produzitzeitugulako gaur ta zituztelako roman. Horreatik esate nitxoan zeatik bai, klase burrukie historiyen motorra bezela ulertze niala.

      Gaur egun, botere burgesak langileriyengan dauken dominaziyo ekonomiko ta politikuek (lanpostun bai baino bereziki lanpostutik kanpo), gure arteko harremanak (langile artien ta burgesakin e bai) ulertzeko moduek (herria, nazioa adibidez) eta klase explotau bezela pairatzeitugun zapalkuntza espezifiko danak (razialak, generuenak, eta etnikuek, nun kokatzean nazio zapalkuntza) gainditzea beira eiteien burrukak aurrea emateako orduen sortzeizkigun ideiak eta formak, geure aurka etortzeiela. Partzialki burrukau laizken esfera gisa ulertzexkiau, ta ez forma konkretue hartzie ahalbideratzeioben osotasun baitan (formazio sozial kapitalistan).

      Ta langileriyek dominazio ta zapalkuntza forma konkretu (bezain konexo) hauek danak gainditzeko botere berri bat artikulatzko autonomia politikoik eztauken bitartien (ta hortako langileriyen existentziyen baldintza objetibuek ulertzie ezinbestekue dek ta horreatik marko orokorran beharrezkotasunen defentsiek hainbesteko garrantziye hartzeik hire dudan aurrien) eiteien mugimendu DANAK burgesiyen boteriei eta botere horren defentsan artikulatzeien mekanismo danai etzeok zirkiñik e eiten. Es mas, de facto legitimau eitexkik (esate nian bezela). Partidue beti etxetik kanpo jokatzeiau alegiye; irabazteko lutxatzeiau, oso oso duin, baño arbitrue, baloiek, publikue, ta jokalariyok beti akatatzexkiau futbol zelaien jabien baldintzak. Ta beti zeok penalty bat o expultsiyon bat o batzutan, indar haundiye bazakeau, gutako batzuk garbiu re in itetxiabe.

      Beraz, naziyo zapalkuntzie marko orokorrien partikularidade konkreto bat bezela ikusteiat, ta berau gainditzeko baldintza objetibuek (sozialismue) botere burgesan oinarriyek txikitzeko gai izengo deken botere forma iraultzaile bat artikulatzie (zeinen izena ezin diken izen estatue, funtziyo ezberdinek ditulako) eskatzeikela ulertziek eamate natxik kuestionatzea, hik sozialsmuen eraikuntza bidien ikusteken paso taktikue deken euskal errepublikan existentziye (eta beak artikulatzeizkiken harreman sozial guztiyek, zeinak eztiaben errotik burgesiyen kontrola txikitzen).

      Usteiat ordena kategorial hontan errealitatie ez ulertzie gaur egun akats teoriko fundamentala dala gure inguru soziala ta gure kulturie bizik mantentzeko eitexkiaun praktikak martxan jartzeako helburuek lortzeko ezgai eiteitulako. Amorraziyo haundiye emantzitean ordena kategoriala nik nahi detena dala esan huanien, oin ulertukoken bezela.

      Hi bezelako militante bati, zeinek paso intermedio horren baliyue kuestionatzeko gaitasune dauken, langile boterien eraikuntzie ezin dala denboran diferiu (hau dek lehenengo gure zapaltzailie deken burgesiyekin eskutik heldu gero berau deuseztatzeko, portzierto kataluñan ikusi dala horrek noaño emateun ta hori re azpimarratze nian) ulertzie bakarrik falta zeok irakurketa mota hontan, marko orokorran determinaziyo esentzialak (botere ta dominazio burgesa) partikularidade konkretuek (zapalkuntza nazionala) baino askoz garrantzitsuo zeba dien zalantzan ez jartzeko. Gako hoyek azpimarratzie eskatze ziguk momentu historikuek, lan horrek dauzken inplikaziyuek dauken garrantziyez ondo jabetuko haizen bezela.

      Nik eztiat kuestionauko hire borondatie, enauk zein (behin ya hanikie hainbeste sartuta sinesterraza eztan arren), ta ia gertau dan nahasmas hau albo batea laga ta alkarrekin lan eiteko aukerak dauzkeun. Hala ta guztiz, aurreatzeiat testuinguruek egunero erakuste zigukela mugimendu intermedio horren orkestatzailiek, mugimendue hortxe bertan bukatzie baino aspiraziyo gehio eztauzkebenan zantzuek gero ta garbiyo diela. Ta borondate oneko peña burrukalaie hoyei segika eotiek izugarrizko nahigabiez gain, izugarrizko problemak sortzexkik elkarlanea beira.

      Besteipe hi, garbi zeok ya gauzak hola eztabaidatzie askoz earroue dekela. Beraz, esaera zaharrak diyon bezela, gaizki esanak barkatu, eta ondo esanak gogoan hartu…eta altsasu ta oreretakoak ASKATU!!!

    • DavidRiazanov

      2018-06-12 at 8:38

      Oportunismo politikoaren defentsa irmoa da honakoa orduan, baina, zein burgesiak du interesa Euskal Herrian prozesu eratzaile bat martxan jartzeko? Basque markak eta euskal turismo agentziak, industria eta teknologia konpainiek, confebask-ek (hau diot Otegi aspaldi honetan elkarte hauei lorak botatzen ibili delako)? Eta euskal burgesiak ez badu interesik errepublika martxan jartzeko, zertarako dinamizatu guk etsaiaren boterea betikotzen duen prozesu bat? Ez ditugu Frantziako iraultzatik aurrera ematen diren esperientzia interklasista guztiak bilduta, hala? Ez al da burgesia klase sozial gisara politikoki oportunista ezinbestean?

      Leninek zioen estatu forman artikulatzeko nahimena zuen prozesu burges bat existitzen bazen babestu beharra zela berau, aldi berean langileriaren posizio autonomoak babestuz. Baina burgesiaren prozesu eratzailerik ez bazen langileriak ez zuela beharrik berau hauspotzeko, interklasismoa martxan jartzeko. Existitzen bada, babesa emango zaio baina langileriaren autonomia babestuz, eta ez bada existitzen ez da martxan jarriko. Bi elementu ditugu faltan gurean, burgesiaren zeregin historikoetaz kezkatu aurretik: langileriaren autonomia eratzea, eta Euskal Herrian klase izaera duen prozesu eratzaile bat martxan jartzea, bi hauek konstituitzea delarik langileon zeregina, ez besterik. Lukacs iraultzaile eta filosofo Hungariarrak zioen taktika ezin dela sartu kontraesanean estrategiarekin, eta gaizki ez badut ulertzen zure posizioa kontraesanean (taktizismoan) etekina ateratzen saiatzea da, gurea ez den prozesu batean posizioak irabaztea, langileriaren independentziarik eratuta egon gabe.

      Horretarako klase izaera duen prozesu eratzaile bat martxan jartzea dagokigu, eta ez klase ertainen prozesu demokratiko bat hauspotzen aritzea.

  13. Bittoriña

    2018-06-12 at 10:16

    Kaixo,
    Motx motxean esan berriz irakurrita ulertzen dudala ordena kategorialari buruz idatzi nuena prepotentzia tonuan irakurri izana, izan ere testua zuzenean hortik hasten da inolako sarrerarik gabe eta gainera erderakada baten ondorioa da (ez nuen esan nahi zuk nahi duzuna denik literalki, baizik eta “será el que tu quieras” erdaraz esaten den moduan, hau da, “ordena kategoriala dena izango da baina…” litzateke itzulpen egokia).
    Bestalde, irakurtzen ibili naiz beste artikulu batzuk (moda marxistarena etab.) eta orain konturatu naiz agian espazio ezberdinen arteko giroa ez dela oso ona, eta hor erdian sartu naizela ni ere… beraz intentzioa hori ez bazen ere su horri egurra botatzen ari nintzela dirudi, eta hortik gero jaso ditudan erantzunak.
    Zure erantzunetik “Beraz, naziyo zapalkuntzie marko orokorrien partikularidade konkreto bat bezela ikusteiat, ta berau gainditzeko baldintza objetibuek (sozialismue) botere burgesan oinarriyek txikitzeko gai izengo deken botere forma iraultzaile bat artikulatzie (zeinen izena ezin diken izen estatue, funtziyo ezberdinek ditulako) eskatzeikela ulertziek eamate natxik kuestionatzea, hik sozialsmuen eraikuntza bidien ikusteken paso taktikue deken euskal errepublikan existentziye (eta beak artikulatzeizkiken harreman sozial guztiyek, zeinak eztiaben errotik burgesiyen kontrola txikitzen). ”
    Esan nire planteamentuak sortzen dizkizun zalantzak ulertzen ditudala, nik neuk ere badakit posibilista eta erreformista dela, eta esan forma iraultzaile horren artikulazioan arnas luzeko lan hori ez dudala baztertzen, hori baita oinarria, soilik hori albo batera utzi gabe epe laburragoan arrakala batzuk zabaltzeko aukerak ikusten ditudala tarteko pauso horrekin lotuta (kataluniatik atera beharreko irakasgaiak atera beharko dira, baina ez emaitzari dagokionez bakarrik, baita polarizazioak ekarri duen herritar askoren politizazioa, aktibazioa eta auzoetako markoetan antolatzea, prozesu kostituitzaile (ondorioz baita destituitzaile) baterako aukerak auzo horietatik bertatik hasita…), eta arrakalarako aukera horri uko egin beharrean erabiltzea dagokigula uste dudala. Nolabait esateko, ur geldoetan astinaldi bat ekar lezakeen (inestabilitatea eta inzertidunbrea esaten diote beldur diotenek, guretzat bi horiek egoera interesgarriak direlakoan nago) aukera hori ez dut baztertzen, etsaiaren joko zelaian, bere arbitroekin, “gure hooligan”en eta “gure(?)” palkokoen arrisku guztiekin… Posibilismoaren definizioa, badakit, baina uste dut etor daitekeen arrakala horri uko egiteak ez gaituela helburura begirako bide luzean posizio hobeagoan uzten.
    Gero David zuk aipatzen duzun interklasismoarena… ezin dizut erantzun, nik ere zalantza dezente ditudalako gai horrekin. Bai uste dut egon daitekeela burgesia bat euskal estatuaren alde egin dezakeena (minoritarioa, eta zuk aipatutako alderdi edo erankunde horietatik kanpo, edo horietan irrelebanteak izanda), eta Leninek egin zuen antzera erabili daitekeena baina orokorrean klase interesak gailenduko dira eta beste guztia ameskeria eta bide antzuak direla. Kataluniako irakasgaia argia da aspektu honetan. Baina bai uste dudala adibidez katalunian zenbait momentutan sortutako inzertidunbre egoerak (jendearen boteretzeak eragindakoa) oso aproposak zirela prozesu orokorrean azkartzeak emateko, herri boterea artikulatzeko aukerak egon direla, eta zentzu horretan borroka nagusiari begira (estatu katalan batekin amaituko ez litzatekeen horri, alegia) orain baldintzak hobeak direla duela urte batzuek baino.

  14. Pashukanis

    2018-06-13 at 19:37

    Ieu,

    “Ur geldoetako astinaldiak”, “arrakalak” edota “prozesu eratzaileak” eztituk hemendik ukatzeienak. Prozesue bea izetiek praktikan helburue, garbi demostratzeik etorkizune “sobre la marcha” eraikitzen jutie izengo huala hautu estrategikue; ta formazio sozial kapitalistan, “marcha” markatzeiken erritmo bakarra zeok. Kapitalan akumulaziyuen legiek sortzeiken mugimendue ta mugimendu horren erreprodukziyuek esfera sozialien hartzeiken konfiguraziyue.

    Kapitala bere eskutan daukenak (euskal herriyen bizi dan burgesia kasu hontan), naziyo auziyen, euki zitzakek zenbat ikuskera beretzat lan iteun langileriyekin konpartiu leizkenak (hizkuntza, folklorie, balore etikuek…), baino posible dek ez eukitzie re. O posible dek euskaltzale amorraue izetie ta hegoamerikarrak eukitzie tabernan explotauta lanien. O posible dek española izetie baino langiliei soldata altuek paatzie. O posible dituk mila bariable konkreto, baino komunien daukeben sustantziye azaldu gabe ulertu ezin dienak. Kapitalistak gure kontura bizi dituk, beayek agintzeiabe kapitalismuen ta kito.

    Kondiziyo hori onartu ta reproduziu ber diau etorkizunien, gure nagusiyei eskue emanez euskaldune dalako bakarrik? Gero iual (heuk onartzeken bezela ordie etzeok hori babestukoiken burgesia fakziyoik hemen) krisiye euskeraz esplikauko zigubek, inema euskeraz izengoek, lan kontratue re bai…baino hauen presupuestuek eztituk ezertako aldatzen balizko euskal errepublikan.

    Beraz, hire hipotesiyei dagokiyonez ondoriyoztatzeana dek:

    1.-Inposiblie dek baldintza sozial hauetan “euskal burgesia” langiliek gidautako prozesu batea sumatzie; zertako deitubertzoau ordun aliau bezela etortzeko? Zertako artikulau ber diau zeoze kasuik onenien e guri bentajaik emate eztiguna? Denbora ta esfuerzo galera earra dek hor planteatzekena. Geure proposamenetan euskerie zentrala izetiek igual esfortzu asko aurrezten lagunduko ziguan…

    2.-Bestalde, heuke posible ikuste ezteken adhesiyo hori posibletzat jota; esanda bezela, hasieratik guk segitze zoau beaien boterie ekoizten, kasu hontan “euskal kanpo fuola” geure izerdiyekin ingo genulako, beayek palkotik prozesue segitzeben bitartien lasai. Inauguraziyo partidutik, beayen arautegiyek hankautsik eta katiekin lotuta kanpofuolea ateaziko ziguaben, lengo kanpo fuoleko berdine dek eta, han bezelaxe; beaien hamaikakuen enkargauek, enpresayuek, poliziyek, bankeruek, kartzeleruek, intelektualillo mordo bat, komunikabidiek, multinazionalak etab. eukiko genizikian bitartien, iltzezko botakin ta burnizko baloiekin “tiki-taka” ta “futbol-samba” iten. Igual irabazikoiau noizbait partidue hola, aunke benetan txungo jartzek panoramie…ostia, armakin ahaztu nauk gainea…

    Langileriyen fakziyo desberdinek ezin diau eon “milagro moral” baten zai. Martxan jarri ber ditxiau baldintza objetibuek kontutan hartuta baldintza hoyek iraulikoxkiaben gure babes guniek; botere guniek; ekozipen guniek; ta hori autonomia politiko osuekin (gure mundu ulerkera ta harreman modu propiyuek garauez) ezpaiau iten, hire akats igualien eroiko gaituk.

    Neretzat “ur gelduek martxan jartzeko” hau baino “prozesu eratzaile” potentioik etzeok, ezta “arrakala” haundiyo sortukounik, sustraieta jotzeikelako ta oinarrizko gatazka egoera hori ta beraz gatazka zehatz guztiyen jatorriye eliminatzie dekelako bere azken helburue. Prozesuek kapitalakiko dependentziatik libratzie bilatzeik, ta gañea exponentzialki hazteko potentziye zaukek. Ze geyo nahi diau ba?

    Ondo dakiken bezela “prozesu eratzaile” ezin dek erreformismotik planteau; aldiberien “prozesu txikitzaile” bat dekelako. Dikotomiyez mintzo hitzean, ta hementxe daukek nik neuk al deten modu konkretunien azalduta dikotomi esentziala; erreforma edo iraultza.

    Besteipe, eongoaituk!

Utzi erantzuna

Zure helbide elektronikoa ez da argitaratuko.

*

© 2018 Kontu Lepo