Category: Kategoriarik gabe (2 garren horria 23 -etik)

Autogestioa hedatu, erresistentzia antolatu, Kijera defendatu!

Ezaguna da gune autogestionatuek jasandako errepresioak eta jazarpenak ez duela etenik. Horren  isla da, besteak beste, Iruñerriko gaztetxeak edota Donostiako Alde Zaharreko Kijera gaztetxea desalojo mehatxupean egotea. Baina gauza jakina da agintean daudenei kezka sortzen diela gune autogestionatuen hedapenak eta, oro har, autogestioaren loratzeak. Kezka horrek errepresio forma hartzen du sistema dominatzailea elikatzen duten agintarien eskutan, gune autogestionatuen kalterako.

Egoera horiek ez dira kasualitatez ematen, ordea. Agintarien mehatxuen atzean bada ezkutatzen den zerbait. Eta hori da, hain zuzen, kezka sortzen diena. Gune autogestionatuek bestelako bizi eredu bat dute xede. Autogestioa oinarri duten egitasmoek kolokan jartzen dute, esaterako, gizarte kapitalistaren oinarri sendoena den jabetza pribatua. Modu horretan, gune autogestionatuak ­­-tartean, Gaztetxeak- eremu arriskutsu bihurtzen dira zenbaitentzat. 

Ulertu behar dugu jabetza pribatua dela gizarte kapitalistaren oinarri sendoena, hori oinarri hartuta eraikitzen baitira harreman sozial guztiak. Horregatik, jakina da jabetza pribatuak gure harremanak erabat  baldintzatzen dituela. Egoera hori irauli nahi dugu autogestioan eta elkartasunean oinarritzen diren harremanen aldeko aldarria egiten dugunok. Gu gara sistemak egunero zapaltzen dituen norbanakoak. Baina era berean, gu gara dominazio egoera kapitalista batetik harago, egoeraren kontzientzia hartzen duten subjektuak, eta kontzientzia horretatik abiatzen da gaztetxeak bezalako espazioen zilegitasuna. Izan ere, gure izatearen kontzientziak bultzatzen gaitu bizi ulerkera eta pentsaera hau aldarrikatzera. Leku autogestionatuen aldarria bizitza ulertzeko dugun pentsaeraren aldarria da. Kolektiboa ardatz hartuta, langile boterea eraikitzera bidean ezinbesteko tresnak dira Gaztetxeak bezalako gune autogestionatuak. Horrenbestez, autogestioa hedatzeko prest gaudela berretsi nahi dugu. Azpimarratu nahi dugu gaztetxeak defendatzeko prest gaudela, baita erresistentzia antolatzeko ere.

Horregatik, Iruñerriko gaztetxeen alde egin genuen gisan, bihar Donostiako Kijera gaztetxeari babesa agertzeko mobilizaziora joateko deia egiten dugu Azpeitiko Gaztetxeko kideok. Gu han izango gara. Manifestazioa Konstituzio plazatik irtengo da, 19:00etan.

Bide batez, salatu nahi dugu joan den urtarrilaren 1ean polizia sartu dela Gasteizko Gaztetxera, eta bost lagun atxilotu zituztela. Horietako bat espetxera sartu dute, aurrez izandako errekisitoria bat zela-eta . Hemendik indar eta babesik handiena Gasteizko Gaztetxera. Egurre gaztiek!

Autogestioa hedatu, erresistentzia antolatu, gaztetxeak defendatu!

Motozerrak garraxika

Kolaborazioa: Batzako Porrue

Gaur mendira joan naiz buelta bat ematera. Mendi-lepo batera heldu naizenean konturatu naiz, ez bat, ez bi,  HIRU lekutatik entzuten nuela motozerren marmarra eta bost bat minututik behin blaust. Bai, pinuak botatzen ari ziren aurreko mendiaren hiru lekutan.

Uste dut ez garela ohartzen aurrekaririk gabeko baso soiltze baten aurrean gaudela. Piñua gaixorik dago hongo batengatik eta honek bere prezioa lurrera bota du. Hongo honek zuhaitza hiltzen duenez, inguruetako baserritarrak ahal den azkarren piñua kentzea erabaki dute. Denak batera antza denez, dagoena saldu eta kitto!

Hain dira ugariak botatzeko dauden pinuak ezen basoak botatzen dabiltzan langileak lana leporaino dutela, toki malkartsuenetan dauden pinuak ez botatzeraino. Nahikoa lan dute eta sail onak bakarrik ateratzen hasi dira.

Baso kentze hau gure lurrentzako egin daitekeen astakeriarik handiena dela esango nuke. Gure basoen aurrekariak ikusten baditugu,  pinuaren ustiapena duela 120 urtetik hona egin da eta aurretik landa-lurrak izan ziren: sagasti, gari sail eta ganadu ezberdinarentzako bazkatoki.  Piñuak, hazkunde azkarreko zuhaitzak izanik, lurrari azkar kentzen dizkio dituen baliabideak. Hau honela, esan beharra dago gure lurretatik zuhaitz bat saltzen denean, gure lurraren zati on bat (lurraren mineral, ur, konpost…) saltzen ariko garela. Hau gure lurretan piñuaren ustiapenaren eskalan jartzen badugu, ondorioa beldurgarria da.

Lurra ahituta dago, nekatuta, ez du gehiagorako ematen. Otea eta sasia dira irteten direnak. Lurrak berak dio ez sartzeko, uzteko bakean. Eta bakean utzi ordez, eukaliptoa, kliptomerida edo sekuoia erraldoiak bezalako soluzioak mahaigaineratzen dituzte.

Sekuoia erraldoia edo kliptomeridaren kasuan, lurra konpaktatu, azidotu eta gogortu egiten dute. Bertan, landareriari oso zaila egiten zaio lurra berreskuratzea. Harri baten gainean balego bezala da, ezin dute azpiko jakietara heldu. Honela, baso hauek botatzen direnean, gorrituta geratzen dira eta euriak lur ona barreiatzen du, desertifikazioa ekarriz. Lur hauetan urte luzez luzatuko da gaineko lurzoruaren egituraketa.

Eukaliptoaren kasua oraindik ere gorrotogarriagoa da. Honek, lurraren nutrienteak eta ur ugari xurgatzen ditu. Guzti honek, lurrak azidotu eta idortzen ditu. Hainbeste xurgatzen dio lurrari, sasia ere urritzen joaten dela. Nire ustez, onargaitza izan beharko luke espezie hau landatzea. Baina, kasu guzti hauek hazkunde azkarreko zuhaitzak izaten jarraitzen dute eta azken batean, segi kaka iualakin bueltaka!

Bada garaia basoari ezarri zaion zerga kentzeko, gure basoek larrutik ordaindu dute gure asegabekeria eta axolagabekeria. Beraz, guri dagokigu merezi duen errespetua ematea eta basoak ulertzen hastea, bere konplexutasun osoan. Guri dagokigu gure mendien edertasuna eta osasuna bermatzea. Nere ustez honetarako errezetarik sinpleena erabili beharko litzateke, hau da, lurrari berea egiten uztea.

Azkenean zalantza gelditu zait, ez dakit motozerrak ari ziren edo basoa bera zen garraxika ari zena. Hurrengo batean guzti honi irtenbidea aurkitzen saiatuko gara.

SDS eta SPDren arteko talka egungo betaurrekoekin begiratuz, paralelismoak zein hausturak historian

  • Pertsonaia historiko garrantzitsua dugu Willy Brandt, Alemaniako Errepublika Federaleko kantzelaria izan zena 1969-74 bitartean, baita Alemaniako Alderdi Sozialdemokratako (SPD historikoa) burua bi hamarkadetan zehar ere. Europako sozialdemokraziaren “modernizazioa” suposatzen du Willy Brandt politikariak, egungo testuingurura iritsi zaigun kontzeptua eraikitzen berebiziko garrantzia baitu Alemaniako Alderdi Sozialdemokrataren erreforma prozesuak, 1959ko Bad Godesberg-eko manifestuarekin ekin zena. Guda hotzean barnebiltzen da sozialdemokraziaren biraketa historikoa, aurrez idatziriko narrazioa ere hutsunez eta anbiguotasunez ezagutu baitezakegu ere (aipa ditzagun adibide soil gisara: Bernstein 1904ean, Indalecio Prieto guda zibil garaiko Espainian, Fabian Society Erresuma Batuan…) . Posizio iraultzaileak alboratzen dira Brandt eta beste hainbaten estrategietatik, interbentzionismo estatalak lehen lerroko garrantzia hartu zuen (aurrez ere bazuena SPD alderdian, kualitatiboki aldatua halere) eta bloke internazionalaren barnean posizioa argiki definitua geratzen zen honela.  Sozialismoaren eta liberalismo demokratikoaren sinbiosia gorpuzten da Europa osoan zehar, garai horretan bertan teorizatua izango zena Norberto Bobbio eta abarren artean, eta gizarte antolamendu eredu hau Europa mendebaldeko herrialde gehienetara esportatzen zen berriki bi mundu gudaldi ezagutu zituen eta Europaren bihotza zen Alemaniatik.

Ongizate estatuak langileriaren hainbat estratuentzat suposatzen zuen paradigma politikoa eskaintzea ezinbestekoa zitzaion mendebaldeko Alemaniari, bloke politikoen arteko krisiaren tamainako testuinguru bati erantzun egokia eman beharra baitzitzaion hegemonia estatubatuarraren ikuspegitik. Dena dela, tradizio politiko sozialista luzea zuen aparatua zen SPD, eta alderdi ohitura zein kulturen gain ere eragingo zuen sakoneko biraketa politiko honek beren ezinegonak sortu zituen antolakuntza eremu ezberdinetan, horien artean ikasle mugimenduaren bueltan.

Ikasle mugimendu indartsua altxatu zen 60. hamarkadako Alemania Federalean, SDS izenpean, alderdi sozialdemokrataren barnean gorpuztu zena hasiera batean. Posizio politikoen talkak nabariak izan ziren ikasle mugimenduaren hastapenetatik, SPD alderdiarekin haustura suposatuko zutenak 1960. urtetik aurrera.  Zaila bezain desegokia zaigu ezagutza historiko egiazko (kritiko) baten ikuspegitik testuinguru sozial ezberdinen arteko paralelismo sinpleak eraikitzea, desberdintasun nabarmenak baititu 60. hamarkadako Alemaniak egun bizi dugun Euskal Herriarekin alderatuta. Ikasleen korronte kritikoak (gehiengo nabarmena zena ikasle mugimenduaren barnean) parlamentuaz gaindiko oposizioa eratu zuen,  langileen sindikatuekin elkartasun dinamikak biderkatu, bizi ohituren gaineko perspektibak deseraiki, marxismoa berrirakurri (Frankfurt-eko eskolaren influentziapean) eta bere sorrera prozesutik tentsioz josia zen errepublika federala are gehiago astindu zuten. Rudi Dutschke, Hans– Jurgen Krahl, Ulrike Meinhof, Oskar Negt, Johannes Agnoli edota Alfred Schmidt pentsalari zein politikariak ditugu garaiko ikasle mugimenduaren protagonistetako batzuk. Pentsamendu marko aberatsa utzi digute guztiek oraina iraultzea helburu dugunontzat, zatiketetan eta egungo optikatik begiratuta suizidak diruditen zenbait dinamika politikoetan itota amaitu bazuten ere.

Willy Brandt, Norberto Bobbio eta abar luze batek egikaritutako sozialismo liberalaren (axioma nabarmena, ezta?!) betiereko krisialdi garai batean aurkitzen garelakoan nago, interbentzionismo estatalaren ezintasunaren bitartez ezagutzen ari garena (PSOEren krisi forma hartzen duena espainiar estatuan). Testuinguru honetan neo- keynesianismoaren apustuari buru belarri ekin dio ezker abertzale ofizialistak, kontsentsu sozial autonomista eta EAJrekin alderdi- bitasun baskongadoa eraikitzearen posibilitatea- ilusioa- lehenetsiz. Estatus juridikotik at kokatzen den langileriaren proportzioak biderkatzen ari zaizkigun honetan, ehun industrialaren desagerpena eta honek gorpuzten zuen langile aristokraziaren desintegrazioa uka ezineko errealitatea dugun honetan, oximoron politikoen jokoan murgildua zaigu ezkerraren gehiengo osoa, baita orain dela gutxi arte 78ko marko konstituzionalarekin erresistenteak ziren mugimenduak ere. Itzuliko ez den zerumuga batekin ametsetan.

Prozesu sozial oso sakon eta konplexuen barnean kokatu beharrean gara mugimendu sozial zein politiko berrien loratzea, historia prozesu sozialetatik kanpo egiteko fantasietan erori nahi ez badugu behintzat. Ikasle mugimenduan ematen ari diren aldaketei dagokionean, ez dira lau ikasle zororen desio nostalgikoak (azkeneko hau gureganatu beharrean garen kontzeptua dela uste badut ere),gizartearen bilakaera prozesuen espresio anitzetako bat baizik, barnean duen arrazionaltasun eta borondate etikoak beren alde posizioa hartzea eginbehar bilakatzen duela uste badut ere.

Komunismoaren zeregin nagusia historiaren kurtsoan interbenitzea zela zioen Leninek, haustura suposatzea prozesu sozialetan. Horretarako gure eginbeharra aldaketa sozialen testuinguru zabalean gorpuzten ari diren eraldaketak aztertzean datza, eta berauei azpiratuta daudenen (langileon) antolakuntza kontrajartzean.  Langile mugimenduaren historian ezinbestean identifikatua sentitzen den ikasle mugimenduaren arrakasta ez da termino absolutuetan neurtuko, gizarte osora zabaltzeko eskaintzen dituen erremintetan baizik, indarrez eta pozez hartuko ditugunak.  

     “Gure Euskal Herri berde urdinak

badauka alde gorrixka

noranahi joan ikusten dena

berdin hiri zein herrixka.

Omen txiki hau IA zuretzat

hartzen zaituzte batzuk umetzat

baina zuk ze begibista.

Iraultza grinak dakarren hari

meharretik dindilizka

mundu berri bat desio duzu

ta ez berria erdizka.

Ostu jabetzak, hartu kalea

segi hil arte euskaltzalea

ta antikapitalista.

Bide onetik zabiz ta!”

Jose Miguel Beñaran ‘Argala’-ren hilketaren 40. urtemugan

Duela 40 urte, gaurko egunez, abenduaren 21ean estatu espainoleko ezkutuko indar polizialek Euskal Herri osoan ezaguna zen ETAko militante arrigorriagarra akabatu zuten. Auto azpian jarri zioten lehergailu batek 29 urte besterik ez zituen Euskal Herritarraren bizitzarekin bukatu zuen, ezker abertzalearen ikur bilakatuko zena urteen poderioz. 

Ez zen erronka makala “Argalaren” eskuetan ziharduena, espainiar estatuko konstituzioaren onarpenaren hilabete berean bere bizitzarekin bukatzeak asko baitu kutsu sinboliko eta erreferentziatik, baita arrazionaltasun politikotik ere. Izan ere, Euskal Herrian  Madrildik gidatzen zen erreforma “demokratikoaren” ezezkoa nabarmena ari zen izaten, langileriaren lehiakortasun politikoaren biderkatzea ari zen ematen eta naziogintza klase borrokaren elementuekin nahasia izaten ari zen, arrakasta nabarmenarekin.  Alderdi eta mugimendu sozialista zein komunista iraultzaileen biderkatzea ematen ari zen Euskal Herrian, 70. hamarkadaz geroztik gutxiengo programa politiko batean sintesi politikorako aukerak ematen ari zirelarik, Argala esperientzia honen partaide izan zen moduan.

Jose Miguelek aurreko hamarkadan ekoitzi ziren ideia eta plan politikoen lotura estrategikoa are eraginkorragoa bilakatzea zuen buruan, borroka armatuaren eta lehia politikoaren arteko erlazioak aztertzen zebilen, baita sozialismoaren gauzapenerako norabidea pentsatzen ere. Zuzendaritza irabazia zuen ETAm barnean, eta bere heriotzak esanahi erabat politikoa dauka ezbairik gabe, nolanahi espekulatu bada ere estatu aparatuen partetik, modu guztiz interesatu eta mespretxagarrian.

Koherentzia politikoa azken muturreraino eramaten duten horiek badute errespetua eta erreferentzia irabazia gizarte honek azpiratzen gaituenon partetik, eta beldurra zein gorrotoa dira gezurrean eta edonolako trikimailuetan agintea mantentzen duten horiek garatzen dutena Argalaren tamainako figurekiko. Sinbologiek ere badute alde arrazionala, orotariko politikari zein akademiko hipokritek egungo gauzen egoeraren estatus legala gainditzen duen oro irrazionaltzat, terroristatzat hartzen badute ere. Argalaren izena hartzen du gurean tipozko eraikuntza honek, baina bere barnean gordetzen duena milaka langileren utopiaren eraikuntza da, antolakuntzaren bitartez eraginkor bilakatzen dena. Errealismoa programan, eta koherentzia sozialismoaren gauzapenean, pragmatismo hutsetik zein bozka kalkulu soiletik urruntzen zaiguna.

Berekoikeria kode etikotzat eta hipokresia moralitate garaile gisara duen, etengabeko pobretze material batean bilakatzen ari den joko zelai (sistema) honetan sinesten ez dugunontzat Argala zein gudan eraildako beste milaka militante aldarrikatu beharreko erreferentziak zaizkigu, euren borondate eta bizi jarrerek– militantziak- egungo gauzen egoeraren gaindipenerako aukera suposatzen baitute ezinbestean.

Sozialismoaz Euskal Herriaren askatasun osoa, ez parte batena soilik. Horretarako, lurrera jaistea dagokigu, sozialismoa egungo baldintzetan pentsatzea, langile boterearen formula egungo testuinguru sozial, ekonomiko eta politikoan gauzagarri egitea. Hau baitugu iraganeko borrokalari orori egin diezaiokegun omen handiena, eta ondorengoei irekitzen diegun bidea, Argalak eta beste milaka militante anonimok guri egin bezala.

borrokalari orori egin diezaiokegun omen handiena, eta ondorengoei irekitzen diegun bidea,
Argalak eta beste milaka militante anonimok guri egin bezala.

Itzalitako argiek piztuko dute sua: 3.000 langiletik gora hil dira EHn, 2000. urteaz geroztik

Irakurketa honen bitartez, dei egiten dugu abenduaren 30ean Azpeitian lan istripuak salatzeko eta langileen elkartasuna aldarrikatzeko egingo den manifestazioan parte hartzeko. Beste urte batez, behartuta gaude lanpostuan hil diren langileak omentzera, baita lan istripuen aurrean gure haserrea adieraztera ere. Aurtengoa, lan baldintza prekarioak zein lan istripuak salatzeko manifestazioa deituko den bigarren urtea da. Iaz, Bederatzien sugarra garraxi bakarra lelopean deitu genuen mobilizazioa, eskualdean hil ziren bederatzi langileen omenez. Aurten, Itzalitako argiek piztuko dute sua leloa erabiliko dugu eta beste datu bati egingo diogu aipamena.

2018. urtean, 68 langile hil dira Euskal Herrian, edozein eratako lan istripuen ondorioz. Ikaragarrizko zifra da hori.  Are larriagoa da 2000. urtetik gaur egunera arte gure lurretan hil diren langileen kopurua: 3.000 langiletik gora hil dira urte horretaz geroztik. Amets gaiztoa dirudien arren, eguneroko beharra heriotzaren giltza bilakatzen da sarritan, ekoizpen kostuak murriztearen arrazoipean langileen gutxieneko segurtasun baldintzak murrizten baitira. Presaka egitera behartuak gauden garraio lanetan izandako istripuak, ekoizpen erritmo ezin azeleratuagoen ondorioz heriotza dakarten “hanka sartzeak” tailerretan, obretan segurtasun baldintza kaskarren ondorioz izaten diren istripuak, lanera bidean izandako ezbeharrak eta abar amaigabe bat zenba dezakegu. Lanpostuan edo honen eragin zuzenean izandako ezbeharren artean heriotza oso presente dugun errealitatea da. 

Gertaera horiekin batera, langile garenok behartuta gaude eguneroko ogia zaizkigun beste hamaika eraso eta zapalkuntza jasatera: estresa, lehiakortasunaren inposizioa, kontrol teknikoa, soldata jaitsierak, lan kaleratzeak, aldi baterako lanaldiek dakarten ezegonkortasuna, astearen araberako ordutegi aldaketak, bezperan edo egunean bertan eskatzen dizkiguten aparteko lan orduak… Enpresariek dena justifikatuko digute ekoizpen arazoak aitzakiatzat hartuta edota lantegiaren ustezko egoera kaskarraren ondorioz. Modu horretan, nagusien ezintasunak zuzenean jasaten ditugun subjektu bakarra bihurtzen gara. Betiko leloa: langileria da ezbehar ororen erruduna.

Langileon bizi baldintzak zein ezbeharrak ezin genitzake lanpostuetara zein lantegietara mugatu, bizitzaren eremu guztietan eragiten baitigu soldataren dinamikak. Horren erakusle diren dozenaka adibide ditugu egunerokoan: baldintza ezin kaskarragoetan gure familietatik urruntzea lanpostua bilatzeko, ezintasunak etxean, murrizketak pentsioetan, familia koordinatzeko arazoak, sexuen araberako lan banaketa eta segregazioa, aisialdirako denbora ororen ukapena, ikasketak ordaintzeko baldintza eza… Geroz eta bakartuagoak aurkitzen garen gizarte batean laguntza kolektiboa izateko arazoak, finean. Aipatutakoak gure arabera moldatua izan ez den gizarte batean bizitzea egokitu zaigunon baldintza sozialak dira, bizitzaren osotasuna zeharkatzen dutenak, gazte- gaztetatik zahartzarora arte.

Guzti honekin nahikoa ez, langileon bizi baldintzen etengabeko beherakada batean aurkitzen gara 2007ko krisi ekonomikoaz geroztik gutxienez, eta mundua gobernatzen duten instituzio ekonomiko-politikoak (Nazioarteko Diru Funtsa, Europako Banku Zentrala …) ohartarazten ari zaizkigu 2021. urtean munduko ekonomiaren krisialdi garai berri batean aurrean aurkituko garela. Baina inork ez dizkigu adierazten ekonomiaren porrotaren zergatiak zein diren, errudunik eta irtenbiderik ez balego bezala.

Errealitatea estutzen ari zaigu etengabe, eta, egunez egun, biderkatzen ari da langile garenon batasunaren premia. Elkartasunez eta kolektiboki erantzutea da gure aterabide posiblea, behin eta berriro erakutsi dugun moduan.

Horren adibide dira azken krisialditik gaur egunera arte langileon elkar laguntza oinarri antolatu diren hamaika ekimen herritar, zimendu sendoak jartzen ari direnak langileon zoruan. Asko dira azken urteotan bizi eta ezagutu ditugun langileriaren antolakuntza esperientzia positiboak: etorkin eta errefuxiatuen babeserako mugimenduak, emakumeen autodefentsa dinamikak, ikasle autodefentsa sareen eraikuntza institutu zein unibertsitateetan, gaztetxeen eta gazteen auto-antolakuntza esperientzien biderkatzeak, pentsiodunen borroka nekaezina, orotariko erasoen aurrean lanpostuetan egindako lan sindikal…Uste dugu langileria osoaren defentsa biderkatzeko lanean jarraitzea guztion zeregina dela, elkar babesteko antolatzea bizitza ulertzeko modu berri bat baita bere horretan. Aurrean dugun errealitatea borrokatzeko ezinbestekoa da langileon arteko batasuna.

Horrenbestez, abenduaren 30eko mobilizazioan parte hartzera animatzen zaituztegu, langileon heriotza berriro ere eguneroko ogia izan ez dadin.  

APUNTE ZAR BATZUK (9,10,11 eta 12 atalak)

Sistema kapitalistaren aferan, bete betean sartuko gara argitalpen honetan zein hurrengoetan 

  1. JATORRIZKO ERLAZIO EKONOMIKOAK
  2.  ALDAKETA BALIOA DIRUA
  3. SOBERAKIN EKONOMIKOA
  4. SOBERAKINEN KUDEAKETA SISTEMA EZBERDINETAN
  5. KAPITALISMO MERKANTILAREN BILAKAERA
  6. SOBERAKINEN APROPIAZIOA SISTEMA KAPITALISTAN
  7. KAPITAL PRODUKTIBOA
  8. BAINA, ZER DA KAPITALA?
  9. KAPITAL AKUMULAZIOA
  10. GAINBALIO ERLATIBOA ETA TEKNOLOGIA
  11. KAPITALISMO INDUSTRIALAREN GAINEKO APUNTE HISTORIKO BATZUK
  12. BATAZBESTEKO IRABAZIA, MERKATUA, KONPETENTZIA ETA EKOIZPEN PREZIOA
  13. KAPITAL INDUSTRIALA, KOMERTZIALA ETA FINANTZIEROA
  14. KONPETENTZIA ETA MONOPOLIOA
  15. AZKEN BI MENDEETAN KONPETENTZIAK EMANDAKO BILAKAERAREN BAINEKO BESTE APUNTE HISTORIKO BATZUK
  16. IRABAZI TASAREN ERORKETA ETA KRISI KAPITALISTA SAIESTEZINA
  17. SISTEMA EZBERDINEN KOEXISTENTZIAREN INGURUAN
  18. SOBERAKINEN APROPIAZIOA SOBIETAR BATASUNEAN
  19. KRISI KAPITALISTA AUKEREN ITURRI

KAPITAL PRODUKTIBOA


Aurreko gaietan, diruak formazio sozial pre-kapitalistetan hartu duen forman ikusi dugu, dirua diru bezala (M-D-M edo Merkantzia-Dirua-Merkantzia). Orain, diruak kapital moduan hartzen duen forma aztertuko dugu (D-M-D edo Dirua-Merkantzia-Dirua). Hemen, diru kopuru bat jartzen du dirudunak, berriro dirua eskuratzeko. Zein da mugimendu honen helburua? hasieran jarritako dirua, diru gehiagotan bilakatzea (hau da balioaren handipen bat gertatzea). Baina nola liteke hori? Langileari denbora extra bat (gain-denbora) lan egin arazita, ordaindu gabe balioa ekoizten jardunda plusbalioa ekoizten da, hasierako balioari (langileak) gehitzen dion balioa. Honela gertatzen da prozesua:


Kapitalaren esentzia determinazio (edo momentu) ezberdinek osatzen dute:

Eskema honek, diruak kapital moduan ematen duen rotazioa adierazten du. Lehenengo rotazio hau amaitzean, jarritakoa baino diru gehiago akumulatzen denez, berriro prozesu berriak (biderkatuz) jarriko ditu martxan kapitalistak, irabaziak biderkatzeko helburuarekin.


Prozesu honen funtsa, lan-prozesua (gainbalioa hor sortzen da), eta bere emaitza irabazia (ganancia) da. Honela doa mugimendua: Diruak (D) existitzeari uzten dio produkzio bitartekoak (Mp) erostean (edo transformatzean) eta soldata (T) ordaintzean. Lan-prozesua, produktuan (P) objetibatzen eta amaitzen da (existitzeari uzten dio). Hemendik aurrera balioa ez da handituko, mantendu egingo da forma ezberdinetan (zirkulazioaren esferara goaz produkzioa utzita). Produktua merkantzian (M´) bilakatzen da merkatuan sartu eta merkantzia horren salmenta burutu ostean, jatorrizko dirua (D) hazita itzultzen da dirua+irabazia (D/g) forman (baina ez da balioa handitu saltzean, lan prozesuan langileak ordaindu gabe objetibizatu duen lanagatik handitu da hasierako balioa).

BAINA, ZER DA KAPITALA?

Determinazio guztiak zeharkatu, mantendu eta hazi egiten den elementua balioa da. Balorizazio prozesu horri (balioari balioa gehitzea edo beste era batera esanda balioa sortzea), mugimendu horri (valorizacion del valor) esaten zaio kapitala (ez diruari, ez merkantziari…) eta bere oinarria, ordaindugabeko lana, lapurreta, da.


Beraz, zer da kapitala? Hazten mantentzen den balioaren mugimendua da (balioaren balorizazioa).


Ez bada balorizatzen, desbalorizazio (edo desegite) prozesua jasaten du segituan. Determinazio batetik besterako jauzia eteten bada, determinazio horren balioa suntsitu daiteke. Diruak (D) ez badu produkzio bitartekorik (Mp) erosteko (irina ogia egiteko) edo ez badu langilerik (T) soldata eskaintzeko (guztiak empleatuta daudelako), diru hau kapitalaren eskuetan geldituko da eta desbalorizatu egingo da. Produktua (P) ezin bada saldu (M´-D/g) desbalorizatu egingo da… Balorizazio prozesua etenik gabe jarraitzeko ezintasunari krisia deitzen zaio. Superprodukzio krisiari buruz hitz egiten da, ez badago nahikoa eskari (hau da nahikoa erosle diruarekin) merkatuan, merkantzia konkretu batentzako. Sobrepoblazio krisia deitzen zaio berriz, ez dagoenean nahiko kapital produktibo lan postuak eskaintzeko. Eten hauek, kapitala kolapso arriskuan jarri ohi dute. Edo zirkulatu eta hazi egiten da (balorizatzen da) ala gutxitu eta suntsitu egiten da (desbalorizatzen da).


Kapitalaren desbalorizazio prozesuak ziklikoki (krisialdi deituak) gertatzen dira, bereziki kapital finkoa (kapitalaren komponente teknologikoa) handitzeko tendentziak bultzatuta, izan ere, horrek irabazi-tasa konstanteki gutxitzea dakar (plusbalio erlatiboa azaltzean garatuko dugu hau).


Apunte bat kapitalari eta sistema kapitalistari buruz: lehenago aipatu dugu, nola kapitala existitzen zen dagoeneko sistema ekonomiko greziarrean komertziorako pitxarrak egiten zirenean, baina ez zen sistema kapitalista, esklabista eta tributarioa baizik. Sistema kapitalista agertzeko, lan asalariatua (esklusiboki edo nagusiki merkaturako ekoitziko dutenak) hegemonikoa izan behar da beste sistemetan agertzen diren lan motekiko.

KAPITAL AKUMULAZIOA

Aberastasun gisa, jabe gutxi batzuen eskutan egiten den kapital akumulazioa, aberastasunaren sortzaileen (langileen) miseriarekin proportzionala da. Irabazi-tasaren hazkundeak kapitala balorizatzen du; gainbalio-tasaren hazkundeak langilearen miseria handitzen du. Ekonomia burgesarentzat garrantzitsua irabazi-tasa da. Langilearentzat garrantzitsuena gainbalio-tasa (esplotazio-tasa) da, non kapitalistak egin dion expropiazio injustuaren zenbatekoa adierazten dion. Irabazi-tasaren erorketa eta krisi kapitalista atalean ikusiko dugu nola kalkulatzen diren bata eta bestea, baina goazen pixkanaka.


Hazten ez den kapitala hil egiten da (bere esentzia balorearen balorizazioa delako), eta beraz, beharrezkoa zaio irabazi guztiaren zenbatekoa konstanteki handitzea baina bereziki bere irabazi-tasa. Kapitalak beraz, definizioz, gainbalioa (irabaziaren iturria baina ez gauza bera) konstanteki handitu behar du; hau da, gainbalio absolutuaren mugaraino iritsita, produktibitatea igo behar du konposizio organikoaren garapenari esker. Goazen azaltzera.

GAINBALIO ERLATIBOA ETA TEKNOLOGIA

Gainbalio absolutuak (langileari ordaindu gabe lana eginarazteak) mugak ditu. Batetik lanaldiaren iraupena (ezin du luzatu mugarik gabe) eta bestetik lan indarra (muga fisikoak ditu, errekuperatu behar da eta soldatak ezin du muga batetik behera jaitsi goseak hilko litzatekelako langilea). Bi muga absolutu hauetatik irteteko zirrikitua, produktuaren kostu totalean soldataren proportzioa jaistean datza. Hau lan prozesua hobeto antolatzen, langileak toki berean biltzen (fabriketan), lanaren banaketa teknikoa handitzen… lortu daiteke. Gainbalioa, soldata (lanaldiaren ordainketa moduan) konstante mantenduta, handitu egingo litzateke soldata horren balioa, erreproduzitzeko beharrezko denbora txikituko litzateken neurrian.


Hala ere, berriro muga berri batetara iristen zen. Beharrezkoa zen ez soilik produktu guztien kantitatea unitatetan handitzea, baizik eta gainbalioa soldatarekiko handitzea lortzea (honi deitzen zaio gainbalio-tasa). Ekoizpen bitartekoen kostuak ezin jaitsita, produktu baten ekoizpen kostu totalean proportzionalki jaitsi daitekeen bakarra soldata da; hau da, kostu totalean soldataren proportzioa jaistea. Honi, beste era batera, lan indarraren produktibitatearen handipena deitzen zaio.


Gainbalioa handitzeko modu berri hau (gainbalio erlatiboa hain justu), edo proportzionalki beharrezko lan denbora soziala jaistea, lanaren produktibitatea handitzea, edo nahiago bada, produktu unitateko balio gutxiago sortzea, ekoizpeneko prozesu materialean teknologia hobe eta berriagoa sartzean datza (ekoizpen moduan iraultza bat eraginez).


Iraultza industrialaren aurretik garatutako produkzio sistema kapitalistak, gainbalioa ekoizten zuen modu tradizionalean. Orain (gainbalio absolutuak bere mugekin jotzean), prozesu horri, prozesu beraren transformazio materiala gehitu behar zaio, non, ekoizpen prozesu kapitalistari gainbalio erlatiboa handitzeko teknologia gehituko zaion. Honela, hasiera batean teknika artesanala zena, teknologia bilakatuko da Iraultza industrialarekin.


Hau gertatzen dela bermatzen duen prozesua kompetentzia da. Ez duenak produktuaren balioa txikitzen merkatutik kanporatua da. Honek egiten du kapitalismoa, ezagutzen dugun sistema ekonomiko bakarra izatea beharrezkoa dituena mediazio moduan zientzia eta teknologia hazi ahal izateko. Edo hazi egiten da edo akabatu egiten da; edo aurkikuntza teknologikoak (eta zientifikoak) barneratzen ditu edo hil egingo da.

KAPITALISMO INDUSTRIALAREN JATORRIAREN GAINEKO APUNTE HISTORIKO BATZUK

Soldata existitzen denetik (orain dela 5.000 urte gutxienez), gainbalioa existitzen da. Gainbalio hau ordea, bigarren mailako soberakin bat da, izan ere, existitu arren, soldatapeko sistema inportantzia gutxiko sistema zen (inoiz ez hegemonikoa). Kapitalismo merkantil europearrak (XVI. Mende amaieratik) eoizpen prozesu artisaua barneratu zuen, eta gainbalioa ekoizten zuen arren, ez zuen aldatu materialki prozesu hau. Aipatu dugun moduan, ekoizpen prozesuan eginiko teknologiaren barnerapenak eraldatuko du sakonki prozesua bera. XV. mende amaieratik XVIII. menderarte beraz, Europa, kapitalismo txinatarraren, kapitalismo orientalaren menpekoa izango da.


Nahiz eta pasarte ezezaguna izan, kapitalismo industriala Txinan sortu zen (Yang-ze bailaran) britaniar uharteetan baino lehen.


VII. mendetik XV.mendera, mundu islamiarra zen zentru ilustratua. Greziar eta Erromatar zibilizazioetan garaturiko filosofia aristotelikoa, zientzia empirikoak, matematikak, astronomia… arabiarrek hartu eta garatu zuten. Baina azkar hartu zuten erreleboa txinatarrek (X. mendetik XIX. mendera). 806. urtean 13.000 tona burdin ekoizten zituzten txinatarrek; 1064. urtean, 125.000 tona burdin; altzairuaren aurkikuntza II. mendean egin zuten, paperarena VI. mendean, inprenta, paperaren mende berean; diru-papera (fei-ch´ien) ere imprimatzen zuten dagoeneko IX. mendean.


Baporezko makinak beraiek ezinezkoak liratezke Ming eta Ching garaiko minetako (2.500 metroko sakonera) esperientziarik gabe, izan ere, urez betetzen zirenean beharrezkoa zen bertatik ura ateratzea fuelle hidraulikozko pompa baten bidez (k.o. 31. urtean asmatua). Watt famatuaren makinak, Wilkinsonena (zigueñala soilik asmatu zuen) hobetu zuen, eta honek, Wang Chen-en makina imitatu zuen (dagoeneko azaldua 1313ko imprimaki batzuetan). Baporezko makinak zilindroekin egiten du lan, txinatarrek asmatuak suzko arma eta kañoientzat (polbora asmatuz IX. mendean). Altzairua ekoiztea lortu zuten II. mendean (Martin eta Siemens baino 1400 urte lehenago) eta labe garaiak eraiki zituzten. XIII. mendean, asmatuta zituzten dagoeneko iruteko makina (maquina de hilar) industrialaren oinarrizko elementu guztiak.

Ez zen geroago Txinaren hazkundean krisirik izan 1800 arte. Munduko merkatuan zeuden oinarrizko merkantzien hegemonia sendoa zuen. Testuinguru honetan, XVI. mendean esaterako, portugaldarrak ez ziren zirkulazioaren bermatzaileak besterik, izan ere, ezin izan zuten merkantzia propiorik sartu dominatzen zituzten ibilbide komertzialetan; soilik erosi egin zezaketen (Espainia eta Europaren moduan) horretarako zilar latinoamerikarra erabiliz.


Esan dezakegu beraz, kapitalismo industriala ez zela Britainia Handian garatu lehenegoz, Txinan baizik. Honek, irakurketa historikoak berrikusi beharrean kokatzen gaitu.

AXUN

Danok ezautze deu Axun, naiz itxuraz eztun destakatzen. Axunek presentzi haundiye dake, bai gaztaruen ta baita zahartzaruene bere presentziyek pixu haundiye eukitzen segitzeu. Axunek eztiyo iñoi eze txarrik ingo, kontrakue bere oinarriyek aberastukoitu, bere oinarriyek konpartitzie nahi debenak ze jana eukitzeko. Baino ojo! Batemat beakin sartzeba, zast!! Axunek eztu barkatzen, lenengo kontakturako garbi lagatzeu noaño allatzeko gai dan bere ahala. Hori izen laike arrazoi inportatetako bat jendie ez fiyatzeko beakin…

Baino naiz ta gaurko protagonistie Axun dan, ezin deu aipau gabe utzi bere lagun Mentxu. Biyek geyentan, oso antzeko lekutan ibiltzeie, oso anbiente antzekuek gustatze zaixkobe ta elkar babestebe gerta laiken eozerren aurrien. Mentxu ezta Axun bezelako gogorra ekintza zuzenien, honek bere lurriñekin hurrun mantentzeitu etorri laiken eozein arazo. Kapazidade berezi bat dakela ezango deu arazuek ekiditeko. Sinbiosi hortan bizi diela esango deu Axun ta Mentxu. Dauden lekuen daudela elkarrekin daudenien eroso daude, nahi eran, seguru.

Daonekoz garbi utzi deu erasuen aurrien babesteko dakeben kapazidadie gure gaurko bi protagonistak, baino kapazidade maila iguala dakebe errespetuz eta konfiantzan beayena gerturatzeanai laguntzie eskeintzeko orduene, hortane eztie txikikeitan ibiltzen.

Eske Axun eta Mentxu, Axun eta Mentxu die… baino… zein die Axun eta Mentxu? Danok ezautze homen diteu Axun eta Mentxu, baino ondik eztakigu zein dien Asune eta Menta.

Hemendik aurrea landare hauena errespetuz gerturatzeanai ze eskeintzeko gai dan azaltzen sayako naiz. Gaur gaurkoz Axuni buruz kontakoizuet dakitena, irakurri detena, probau detena. Mentxu hurrengo bateako utziko deu.

Asune (Urtica dioica)

Landare hau helburu desberdiñekin analizau leikeu, baino gaur bi funtziyo emangoixkou.

  1. Elikagai modura nola erabili eta ze aportakoigun.
  2. Medikamentu modura nola erabili eta ze helburukin.

Oharrak:

  • Hosto zaharrak edo landarie lorau ondoren ondar partikula sortzeitu ta txixe bidiek irritau laike. Kasu hauetan denbora asko euki egosten.
  • Danok dakigun bezela asunek azala irrita leike. Gordinik jatie nahi bada beste landare dexentekin nahastu. Bestela egosi eta derrepente jungo zako azala irritatzeko daken gaitasune.
  • Diabetes eta hipertentsiyuen kontrako medikamentuek hartzen ai dien pertsonak landare hau gutxi erabiltzen saya berkobe.
  • Eztebe erabiliber haurdun dauden emankumiek eta ezta titiye emante ai dienake. 12 urtetik beherako umieke eztebe erabiliber.
  • Bihotzeko arazuek dauzkebenak(kardiopatia) eta giltzurrunek ez baebe lanik iten(insuficiencia renal) ez ibili landare hau medikamentu bezela. Elikatzie nahi izen eskeo neurriz jan.

1.Elikagai modura.

Sustarrak jatie nahi bada udaberriyen bildutakuek eta sukaldauta.

Hostuek jatie nahi ba, gordiñink, entsaladan beste landare batzukin nahasiyen eta saltsa batekin lagunduta hobeto. Ondo txikiuta mantekilla naiz oliyuekin tostada gaiñien lagungarri bezela erabili laike. Sukaldauta jatie nahi ba, beste eozein landare bezela erabiliko deu. Sopa, menestra, salteauta, tortillan… okurritze zatzuen dana. Zaporie espinakan oso antzekue da, t adibidez pesto bezela oso goxue geatzea.

Propiedade aldetik ze aportatzeigu landare honek. Landare hau nutriente aldetik oso aberatsa da. Mineralai dagokiyonez esnie baino 4 aldiz kaltziyo geyo dake, burniye berriz rekesoie baino 10 aldiz geyo ta haragi gorriyen doblie ta magansiyue berriz esnie baino 5 aldiz geyo. Mineral kantidade haundiye ta bariaue eukitziez gain hauek xurgatzeko disponibilidade haundiye dake landare honek. Bitamina C berriz, brokoliye baino 3 aldiz geyo dake eta naranjie baino 4 aldiz geyo. Loraldi aurretik bere pisuen(lehorrien) %25-40 proteina artien euki laike. Soja baino geyo.

Landau berrik eztao, zaitu berrik eztao ta lepo ertetzeu!! Goxue da ta osasunentzat daonik onena!! Zeba ezteu jaten?? Ba bai histori luzie da…

2.Medikamentu modura.

Landare honek daken gauzaik interesantienak hauek die.

  • Odola garbitzeko eta odola birsortzie aktibatzeko daon landaraik interesantiena da.
  • Kaka itie estimulaukou, beraz gorputze garbitzen laguntzeu.
  • Mineral eta bitamina aportaziyo handiye. Burniye, Bitamina C eta Maganesiyue inportantienak.

Aipautako 3 puntu hauek oinarri hartuta landare hau arazo hauen aurrien erabili daiteke.

Gorputz barruko tratamentuek:

  • 1go tratamentu posiblie infusiyue da. 1kutxarilla bete 1/4litro ureko. Ez irakin asune. Gaixotasun larriyenta egunien 2litro eran.
  • 2. Tratamentue posiblie tinturie da. Hau iteko udaberriko lenengo asunen sustarra hartu, garbiu, txiki-txiki in ta botella baten sartu. Dana 38-40graduko aguardiente batekin tapauta 15 egun eguzkitan eo bero iturri baten onduen euki. Geo asune filtrau eta gorde leku fresko eta illun baten. Hau tanta pare bat infusiyuei nahastuta hartu leike eo konpresa batekin gaizki dakeun lekuen jarri.
  • Pankreasien arazuek badazkeu infusiyo eran hartuta odolien dakeun azukre kantidadie jetsioku.
  • Txixe bidetako gaitz eta inflamaziyuek sendatzeko gai da. Infusiyo eran.
  • Udaberriyen iñ oi dien depuraziyotako landare oso aproposa da. 4 aste, egunien 3- 4 infusiyo hartzen pasau. 1go infusiyue goizien gosaldu baino 0.30 minutu lenuo hartu. Hartzeiteun infusiyo danak trago txikiyek iñez eta pixkanaka efekto geyo iteko.
  • Gibel eta biliseko arazuentzat infu eran.
  • Bareko(Bazo) edozein gaixotasunentzat infu eran.
  • Urdaileko naiz estetako ultzerentzat infu eran.
  • Biriketako arazoentzat. Infu eran.
  • Burdin faltie dakebenantzat oso landare egokiye da. Lanadare freskue ta bildu berriye ibili hortako. Landarie uretan ez irakin. Infu eran.
  • Alergiakin laguntzeu. Infu eran.

Gorputz kanpoko tratamentuek:

  • Tratamentu posible bat landarie bea igurztie da sendau nahi deun gopurtzeko atalien.
  • Beste tratamentu posible bat asun urekin bañuek hartzie da. 200gr asun lehor eo 6-8litroko kuboka bat asun fresko berkoiteu. Prozedurie hau da; gau osuen asune ur hotzetan euki, goizien berotu, belarrak kendu eta bañako gean lekuko urekin nahastu. 20 minutuko bainu bat hartuko deu eta bihotza denbora osuen uretatik kanpoa eon ber du. Bañau ta geo ez gea sekauko, toalla haundi batekin eo bata batekin bilduko gea ta ohien izerdiye botako deu ordubetez.
  • Tintura da beste tratamentu bat goyen aipau deun bezela.
  • Tratamentuek oso emaitz onak emateitu ziatikakin. Urtebetien 6 bañu gutxiyenez.
  • 1 eta 2 tratamentuek ziatika, lunbago ta neuritisentzat baliyo debe.
  • Illie galtzen ai danak, eo indartzie nahi dunak, asun hosto freskuekin ta sustarrakin indako infusiyuekin garbiu burue.

Argi lagatzie nahi det gaixotasuntzat eta trabatzat identifikatzeitugun prozesu oro, gure autoezagutza bultzatze gaituen prozesuek diela. Gure barrueta beitzea behartze gaituela. Landarak orokorrien prozesu hortan lagundu bakarrik ingoigube, margena emanez gure barruko etxeko lanak iteko. Zentzu hortan gure autoezagutzako prozesu hauek talde , lagun eo kolektibo baten babesakin ematiek asko errezteu bidie, azken finie danok dazkeulako elkatrukatzeko esperientzi eta herremintak.

Goyen aipautako dana bi liburutatik hartue izen da. Elikaduriei dagokiyona ¨usos de 113plantas silevestres de los campos norteños¨ liburu eta fitxatatik atea det eta medikamentu modura nola erabili berriz. ¨Salud de la botica del señor¨ liburutik atea det.

kontukomeri

 

Euskararen auzia, euskaraldia… euskararen egunean

 

Euskararen nazioarteko eguna gaur omen dela eta, aukera baliatu nahi nuen gure hizkuntzaren gainbehera eta horren aurrean egiten diren kanpainen inguruan iritzia emateko. Ideia guztiak ongi ordenatu gabe izateak eta auziaren inguruko hari-mutur guztiak argi ez izateak ez dit utziko nahi nukeen zehaztasunez idazten edota soluzioak eskaintzen. Alabaina, hausnarketa honek balio beza ondorengo beste batzuei bide emateko, eta jendeak ikusteko ohiko bertsio ofizial eta iritzi politikoki zuzenez gain, badirela euskararen auzia beste klabe batzuetan ulertzen dituztenak ere. Segi letzen!

Munduan dirauenaz

« “Zein zerate, baña, ZUEK zehazki? ze proposatzen dezute ZUEK?”, dio tranpatiak. Eta, aldez edo moldez, honakoa behar zaio ihardetsi.

GU, gu guziok, hiru operazio taktikoren beharra esperimentatzen dugun horiexek gara, hots:

  1. Ezkerraren berregituraketa oztopatzearen beharra, nolanahi, noiz nahi, non nahi, ahal bezain.
  2. Komunizazio prozesuan eta Alderdiaren eraikuntzan aurrera egitearen beharra, dela “katastrofe naturalen bidez”, dela “mugimendu sozialen” bidez.
  3. Sezesioa makina-inperialaren sektore garaienetaraino barreiatzearen beharra”».

C.I. “Deihadarra eta bapateko sugar beste”, 2003.

 

 

 

Paris, France le 24 Novembre 2018: Rassemblement de gilets jaunes sur les Champs Elysees.

 

 

 

(…)

 

 

 

 

“La desvalorización del mundo humano crece en razón directa de la valorización del mundo de las cosas.” Karl Marx

 

Desjabetuok kondenatuta gaude. Ni, zu, gu guztiok. Gure burua merkantzia bilakatu eta lan indarra saltzera kondenatuak gaude geure burua birproduzitu ahal izateko. Gure kateak ekoiztera behartuak, bihar ere kateak ekoiztu ahal izateko. Hori da gure baldintza, gure kondizioa.

Ez dugu gure bizitzaren gaineko kontrolik. Erabakitzeko ahalmenik. Kapitala den makinaria erraldoi horren pieza txiki eta deuseztagarriak gara. Txikiak, zaurgarriak eta deuseztagarriak. Atomizatuak, dispertsatuak eta isolatuak gure artean, merkantziaren eta truke balioaren mediazioaren bitartez harremantzen gara. Ez dakit harreman deitzea merezi duenik ere.

Zentzua inbertiturik dago, alderantziz. Gu, gizakiok, gauza bilakatu gara, eta gauzak (merkantzia hobe esanda) izaki bilakatu dira. Gauzak subjektu eta gizakiok objektu. Gu bitartekoak gara, eta gauzak helburu. Badirudi ez duela zentzurik, baina badu. Kapitalaren logika da. Bizitzaren esparru guztiak, alor sozial oro dago zeharkaturik logika honetaz. Atera hor kanpora eta saiatu truke balioak zeharkaturik ez dagoen zerbait aurkitzen. Zaila suertatuko zaizu ez baduzu naturara ihes egiten.

Jendea ikusten da baina ez dago jendarterik, gizadia ez da existitzen. Hau merkantziaren mundua da. Hori da dagoena.

Pesimista ala errealista? Agian biak. Ahalko nuke amaitu esaten proletalgoa historikoki determinatuta dagoela kapitala eta soldatapeko lanaren arteko antagonismoa gainditzera. Ekoizpen eredu kapitalistak dirauen heinean, burgesia ezinbestean beharturik dagoelako esplotatuko duen subjektu soziala ekoiztera, honetatik gainbalioa atera eta bere burua erreproduzitu ahal izateko. Eta kontrara, proletalgoaren patua klase jendartearekin amaitzea dela. Proletalgoak soilik emantzipazioa lortu baitezake baldin eta ekoizpen eredu kapitalista eta honen gainean eraikiriko ordenamendu burges guztiarekin akabatzen badu.

Baina gaur ez dut hori esateko gogorik. Ez. Esan badut ere.

 

 

Harrika

Sarrera zaharrak Sarrera berriak

© 2019 Kontu Lepo