Author: Krisiaren Seme-alabak

‘Antolakuntzari salbuespenik ez’ saioaren hirugarren atala: Malen Etxeako kideekin solasean


Gaurko saioan, zaintza lanetan dabiltzan internen egoerari buruz hitz egin dugu. Horretaz gain, “Antolakuntzari Salbuespenik ez!” dinamikaren baitan martxa jarri ditugun beste hainbat ekimenen berri ere eman dugu; hala nola testigantza bilketa eta jazarpen polizialei erantzuteko aholkularitza juridikoa. Informazio gehiago gure sare sozialetan jaso dezakezue. Oinarrizko produktuen eta elikagaien bankua ere jarri genuen martxan, eta gurekin harremanetan dauden norbanako eta kolektiboei laguntza ematen hasi gara jada. Eta datozen egunetan emango dugu ekimen honen informazio gehiago ere.

Gaurko elkarrizketari heltzeko, argi ikusten dugu, COVID19-aren krisiak langileria osoaren gain eragina izango duen arren, emakume langileek eta, bereziki, emakume proletarioek modu latzago batean biziko dituztela krisi honen ondorioak. Horien artean, agureen zaintzaz arduratzen diren emakume migranteak ditugu.

Gaur egungo sistema kapitalistan, lan banaketa sexuala bizitzako esparru ezberdinetan ikus dezakegu, baita etxeko lanetan ere. Kapitalismoaren garapenetik bertatik emakume langileari nagusiki etxe giroaren gaineko ardura inposatu zaio, eta aldiz, gizonezkoei lan mundu bezala ezagutu den horren gainekoa Horrek ez du esan nahi kapitalak emakumea lan munduan integratu ez duenik, eta ulertu behar dugu kapitalaren akumulazio ziklo bakoitzean bere interesen arabera moldatzen joaten den harremana dela hau. Dena den, honakoak, ezinbestean, kontzientzia forma ezberdinak moldatu zituen. Horrela, emakumeengan erortzen dira lan asistentzial gehienak: emakumeak dira haur zein helduen zaintzaz arduratzen direnak, sukaldatzen dutenak, garbitzen dutenak, erosketak egiten dituztenak… Beraz, esan genezake kulturalki gutxietxitako lanetaz arduratzen direla emakume langileak. Askotan, gainera, soldatapeko lanarekin batera egin behar izaten dituzte lan asistentzial hauek, emakume langileen gain lan karga handia eroriz.
Kontuan hartu behar dugu, gainera, emakumea debaluatutako subjektua dela. Hau da, emakumeen esku lana merkeagoa dela, kapitalari akumulazio handiago bat ahalbideratuz. Kaìtalak etekin ahalik eta handiena lortzeko, zapaldutako subjektu ezberdinak debaluatzen ditu (gazteena, emakumeena, etorkinena…), langile klasearen barruan zatiketak eta etsaitasunak sortuz. Bestalde, emakumeek orokorrean esku lan sinpleko lanak egiten dituzte, kualifikazio maila txikiagoa duten lanak eta lan hauek dira gutxien ordaintzen direnak. Emakumeak dira, orokorrean, garbitzaileak, zaintzaileak…

Alde batetik, beraz, lan kualifikazio berdinagatik gutxiago kobratzen du (subjektu debaluatua delako) eta, beste aldetik, emakume langile asko kualifikazio maila gutxien duten lanetan dagoenez eta lan horiek kulturalki gutxietxitakoak direnez, gutxiago ordaintzen dira eta, hau, guztiz normalizatuta dago gaur egungo gizartean. Honen aurrean, beharrezkoa ikusten dugu pertsona guztientzako bizi kalitate berdina aldarrikatzea.

Hala ere, lan indar femeninoaren debaluazioa are eta modu bortitzagoan bizi dute agureen zaintzaz arduratzen diren emakume migranteek (internak). Azken batean, merkantilizatutako lan asistentzialak egiteaz arduratzen dira emakume hauek, modu miserableetan lan egiten dutenak: askotan modu irregularrean ari dira lanean, asko seguritate sozialean alta eman gabe, paroa kobratzeko eskubiderik ez dute, ia egun osoa lanean pasatzen dute miseriazko soldata kobratuz… Beraz, esklabutza lan baten aurrean gaudela ikus dezakegu, beraien familietatik indarrez urrunduak eta inongo eskubiderik gabeak. Hau gutxi balitz, COVID19aren krisiaren ondorioz egoera hauek areagotu egin dira, askok lana galdu dute, beste askok ordu gehiago lan egiten dute soldata berdina kobratuz…

Internen kasuan argi ikusten den bezala, agureen zaintza lana merkantilizatzeak emakume batzuk lan honetatik askatzea ekarri badu ere, inondik inora ez da lortu lan banaketa sexualarekin amaitzea (emakumeek jarraitzen dute lan hau egiten) eta, gainera, proletarizatuago dauden emakume migranten gain erori da lan hau, askoz baldintza miserableagotan ari direnak lanean. Honen guztiaren inguruko informazio gehiago eskaini digu Malen Etxea kolektiboko Jessica Guzman kideak: zer egiten duten beren kolektiboan, zein tesuingurutan jaso duten gertaera hau eta zein ondorio ekarriko dituen.

Oinarrizko produktuen eta elikagaien bankua jarriko du martxan Krisiaren Seme-alabak Sare Sozialistak

Alarma egoera ezarri zenetik, testuinguru konplexua bizi dugu: osasun arloan orokorrean, birusaren hedapena gelditzeko neurriak ez dira eraginkorrak izaten ari. Berrogeialdia ezarri dute, nor dagoen gaixo eta nor ez jakiteko neurriak ezarri beharrean, babes ekipamenduak ez zaizkigu eskura jarri. Mugitzeko askatasuna ukatu zaigu, eta beraz, elkartasuna antolatzeko askatasuna ere. Erakundeak hartzen ari diren neurri ekonomikoak lan baldintzen muturreko kaskartzea eta langileria osoaren bizi baldintza materialen beherakadaren lepotik etorriko dira, proletarizazio prozesua azkartuz. Langileriaren sektore guztietako pertsonen bizi baldintzak kaskartuko dira. Oinarrizko eskubideen eta askatasun politikoaren murrizketek egoera honen aurrean sor daitezkeen mugimendu antolatuak ekiditeko funtzioa besterik ez dute. Baina guk lanean jarraituko dugu. Goi burgesiaren ofentsiba gelditzeko, langileon elkartasuna gure interesen arabera antolatzea beste aukerarik ez daukagu, eta guk langile antolakuntza independentea eta lan boluntarioa ditugu ardatz.

Osasun krisialdiaren kudeaketa eredua ezbaian jarri eta krisialdi ekonomikoari aurre egiteko asmoz, antolakuntza politiko independentearen garapena elikatzen jarraitu nahi dugu. Elkartasuna eta lan boluntarioa gure eguneroko jardun militantearen zutarri dira, eta gure askatasun politikoaren fundamentuak. Lan horretan sakontzen jarraituko dugu, kolpatuen diren sektoreen alde lanean, konpromisoz.

Hori dela eta, Azpeitiko Krisiaren Seme-Alabak Sare Sozialitako kideok oinarrizko beharrei erantzuteko bankua jarriko dugu martxan. Esklabetako ezker hegalean izango dugu biltegia. Urgentziatzat dugu beharrizan egoeran dauden kolektibo zaurgarriei asistentzia ematea, baina ez edozein modutara. Harreman zuzena dugu osasun langileekin, eta gure artean badira medikuak eta erizainak. Beraz, segurtasun eta babes neurriak lehenetsi nahiz zainduko ditugu uneoro, osasun protokoloak garatuz eta horiek zehaztasunez jarraituz.

Zer da?

Proiektu hau ez dator soilik COVID-19aren testuinguruari erantzutera. Epe ertaineko testuinguruaren baldintzei erantzuteko baldintzak jartzera dator. Ahal duenak jarriko ditu produktuak eta osagaiak, eta behar dituenak hartuko ditu, doan.

Alarma egoerak dirauen bitartean, oinarrizko produktuen eta elikagaien bankuak irizpide zehatz batzuk eta izaera jakin bat izango du, segurtasun protokoloak mugatuko duena. Baina aurrera begira garatzen joango da, lan lerro berriekin batera.

Zertan oinarritzen da?

Proiektu hau elkartasunean eta lan boluntarioan oinarritzen da. Langileriaren geruza ezberdinen arteko elkartasuna ehuntzen eta antolatzen jarraitzeko bitarteko bat da. Era berean, badu salaketa politikotik. Goi burgesiak sortu dituen kalteak berak ordaindu behar ditu; aberatsenek beren irabaziak langile klasearen mesedetan jarri behar dituzte.

Zer bilduko dugu?

Ondorengo zerrendan zehaztuko dugun moduan, lehen pauso gisa, honako produktuak bildu nahi ditugu:

Arroza
Lekaleak (garbantzuak, lentejak, babarrunak)
Pasta
Egindako tomatea
Konpresak edo tanpoiak
Pixoihalak
Komuneko papera
Esnea
Kakaoa
Olioa
Gailetak/zerealak

Hau proiektuaren aurkezpen bat den arren, datozen egunetan jakinaraziko ditugu egitasmoaren inguruko xehetasun guztiak.

‘Antolakuntzari salbuespenik ez’ bideo sortaren aurreneko saioa

Antolakuntzari Salbuespenik Ez dinamika hasi dugu Krisiaren Seme-alabak Sare Sozialistatik, eta dinamikaren barruan hainbat ekimen martxan jartzekoak gara. Hasteko, gure herrian bizi ditugun errealitateen testigantzak biltzen gabiltza: izan hartu diren neurri ekonomikoen eta sozialen ondorioak beren azalean bizi dituzten herritarrenak, herrian bizi diren etorkinenak, etxeko langile egoiliarrena, edo oro har, arlo sozialean zein politikoan gertatzen diren koertzio kasuak. Oraingoz, testigantzen bitartez informazioa bildu eta herriko argazki orokor bat egitea da gure asmoa, eta horrekin interbentzio formak hausnartzea edo kasu ezberdinak publikoki salatzea. Dena den, langileen auto-antolakuntza eta klase elkartasuna hauspotzera bidean, gure ekarpena egin dezakegun lan lerroak aztertzen eta horietan nola esku hartu dezakegun aztertzen ari gara; egoeraren konplexutasunaz jabetuta, beharrezko zaizkigun bermeekin lan egin ahal izateko formak aztertzen hasiak gara.

Bestetik, histeriaren eta akritikotasunaren hedapen mediatikoari kontrajarriz, hainbat jakintza arlotako kideren elkarrizketak eta kritikotasuna hauspotzeko testuak argitaratzeaz gain, bideo formatuan gure ekarpena egin asmoz ikus-entzunezko saioak argitaratuko ditugu datozen asteetan. Saio bakoitzak hiru atal izango ditu: saioaren eta jorratuko dugun gaiaren azalpena, elkarrizketaren atala eta gomendioen atala. Azken horretan gutako batek hainbat eduki edo testu gomendatuko ditu.

Honako hau da aurreneko saioa, eta lehena izanik, gure dinamikaren inguruko azalpenak emateko probestu dugu. Eta ez dugu aditurik elkarrizketatu. Gazte Koordinadora Sozialistako kide bat aritu da solasean aurreneko saioa, gure dinamika GKSk Euskal Herrian martxan jarri duen Kapitalaren Ofentsiba Gelditu kanpainari lotuta baitago. Beraz, GKSko kideak kanpainaren inguruko xehetasunak azaldu dizkigu lehen saio honetan. Gustuko izatea espero.

‘Antolakuntzari salbuespenik ez’ dinamika jarri du martxan Krisiaren Seme-alabak Sare Sozialistak

Egun bizi dugun salbuespen egoeraren aurrean, Azpeitiko Krisiaren Seme-alabak Sare Sozialistak Gazte Koordinadora Sozialistak Euskal Herri osoan martxan jarri duen kanpaina politikora atxikitzen garela adierazi nahi dugu, geure dinamika propioa abiaraziz. Izan ere, bizi dugun egoera gordina zein den ikusirik, ezinbestekoa iruditzen zaigu gaiari exijitzen duen seriotasunarekin eustea eta egoerari berari kritikotasunez erantzuteko baliabideak jartzea, independentzia politikoz langileon antolakuntza propioan sakontzeko.

Azken egunotan batasuna eta interes kolektiboen defentsan denok batera ekin beharra lau haizetara zabaltzen diharduten mezuek lehen lerroa hartu badute ere, konfinamenduan zehar mahaigaineratutako elementuek –industria zein sektore ezberdinetako langileen osasunaren gainetik kapitalaren etekin beharrak jartzeak, kasu–, erabakien klase izaera erakusten dute. Neurri horiek langileen defentsarako izatetik urrun, klase mendekotasuna areagotzeko neurriak besterik ez dira.

Mundu mailako indar korrelazioen gorabeherek Europa kinka larrian utzi dute; izan ere, mundua hartu duen pandemiaren eraginez jada abian zen proletarizazio prozesua bizkortuta ikusi dugu. Horrekin, krisi egoeretan atxikita ematen diren askatasun politiko zein sozialen murrizketak justifikatuak dirudite, azken urteetako ofentsiba kapitalista bortitzena izan daitekeenaren aurrean kokatuz: militarizatutako kaleekin topo eginez, antolakuntza politikorako ezintasunean eta erantzunerako gaitasunik gabe.

Garaiotan askatasun politikoak bermatzearen aldarria ez da ahuntzaren gauerdiko eztula. Arazoa egiturazkoa da eta kontrajarritako interesak gudan sartzen diren joko zelai honetan ezinbestean independentzia politikoz jokatzeko ardura daukagu; hau da, langileriaren interesak bere egin eta horien defentsan sutsuki jardungo duen antolakuntza propioaren beharra. Izan ere, hau guztia ez da gestio arazo bat izan, ezta inbertsioen kudeaketa edota korrupzioaren ondorio ere. Izaera suntsitzailea duen sistema baten ondorio zuzena da pairatzen ari garen guztia.

Gure partetik gaiak eskatzen duen garrantziarekin erantzuteko beharra ikusten dugu. Horretarako, lehenik eta behin, gure herrian bizi ditugun errealitateen testigantzak bildu nahi ditugu: izan hartu diren neurri ekonomikoen ondoriozko kasuak edota izan arlo sozial zein politikoan gertatzen diren koertzio kasuak. Izan ere, lehendik ere kolpatuta zegoen langileen egoera are gordinagoa egin da. Estatuak zein udalak martxan jarritako laguntza ekonomikoek ez dute, inondik inora ere, langileak jasaten ari diren ofentsibari erantzuteko gaitasunik, hala nola EREak, ERTEak eta kaleratzeak jasan dituzten langileenak, egoeraren aurrean lanaren gaineko esplotazioa pairatzen dutenenak zein paperik edota kontraturik gabe lanean diharduten guztienak. Konfinamenduak, aldiz, hainbat familien egoera larriagotuko duela aurreikus daiteke; zaintza arloan, indarkeria kasuak jasaten dituztenen artean, kutsatzeko arrisku handia duten pertsonekin bizi eta lanera joatera derrigortuak izan direnen artean… Oraingoz, testigantzen bitartez informazioa bildu eta herriko argazki orokor bat egitea da gure asmoa, eta horrekin interbentzio formak hausnartzea edota kasu ezberdinak publikoki salatzea.

Bestetik, histeriaren eta akritikotasunaren hedapen mediatikoari kontrajarriz, hainbat jakintza arlotako kideren elkarrizketak eta kritikotasuna hauspotzeko testuak argitaratzeaz gain, ikus-entzunezko formatuan gure ekarpena egiteko konpromisoa hartzen dugu.

Langileen auto-antolakuntza eta klase elkartasuna hauspotzera bidean, gure ekarpena egin dezakegun lan lerroak hausnartzen ari gara, egoeraren konplexutasunaz jabetuta, beharrezko zaizkigun bermeekin lan egin ahal izateko formak aztertzen hasiak garelarik.

Burgesiaren ofentsiba gelditu!

Testigantzak biltzeko kontaktua:

Telf.: 608 44 89 79.
E-posta: ‘krisiarentestigantzak@gmail.com‘.

Zuena ere badela esan beharrik ez dago

Duela astebete hasi zen Gazte Sozialisten Topagunea, eta bukatu den arren, Krisiaren Seme-alabok soinean daramatzagu bertan bizitakoak, eta ez ditugu erraz erantziko. Izugarria izan da horrenbeste gazte Esklabetako proiektua hauspotzen ikustea, eta eskerrak eman beharrean gaude.  Nabarmendu nahi dugu joan zen astean egindako lanaren emaitza guztiona dela, eta Esklabetako proiektua tokian tokiko nahiz Euskal Herri mailako langile esperientziak sustatzeko  ere badela.   

Azpimarratzekoa iruditzen zaigu topagune sozialistaren formatua bera, baita bertaratu den jendearen jarrera konprometitu eta eredugarria ere. Borroka komunitatea indartzeko, langile kultura sustatzeko eta prozesu sozialistan sakontzeko aukera aparta izan da topagunea. Orain, hori gorpuzten jarraitzea dagokigu. Horregatik, Esklabetako egitasmoari forma emateaz gain, etortzeko dauden proiektuak babesten eta laguntzen jarraitzeko konpromisoa hartzen dugu Krisiaren Seme-alabok. Eraikina hartu genuenean esan genuen bezala, interes pertsonaletatik urrun,  sektore kolpatuenen mesedetara egongo diren proiektuak marraztera eta gorpuztera goaz, langile elkartasuna ardatz hartuta. Proiektuok modu komunitarioan gorpuztuko ditugu, eta ateak beti egongo dira zabalik zuentzat. Izan ere, denon artean eraikiko dugu langileon babesgune izango den egitasmo hau.

2018ko urrian sartu ginen Esklabak eraikinaren ezker hegalera, eta orduz geroztik, denetariko oztopoei aurre egiteko ahaleginetan ibili gara. Modu horretan, azpiegitura beharrei erantzuten saiatu gara, denetariko egokitzapenak eta berritze lanak eginez auzolanean. Iturgintza, arotzeria, elektrizitatea, igeltseritza eta margoketa lanak, garbiketak nahiz txukunketak… Lan horiek guztiak egin bitartean Jantoki Soziala jarri genuen martxan. Oraindik forma ematen ari gara egitasmoari, baina topagunean egindako lanei esker errazago izango da egiteko dugun bidean urratsak ematea. Hau da, jantokiaren proiektua fintzeaz gain, esku artean ditugun proiektuak egikaritzea.  

Hemen uzten dizkizuegu EHko Gazte Sozialisten Topagunean egindako lanen emaitzetako gutxi batzuk. Eta esan bezala, hau zuena ere badela esan beharrik ez dago. Bidean ikusiko dugu elkar!

Bigarren solairuan zegoen komun bat kendu, eta sukalde bat egokitu dugu, etorkizunean sor daitezkeen behar sozialei erantzuko.
Sotoko gela batean zeuden usteldutako egurrak kendu, eta bodega bat egokitu dugu bertan. Egurrezko ohol guztiak atera, gela garbitu, margotu eta txukundu dugu. Bertan jaso ditugu biltegi komunalerako egindako sagardoak eta garagardoak, besteak beste. Pixkanaka emango diogu forma bodegari.
Eraikineko hainbat lekutan hoditeria aldatu dugu, uraren kanalizazio arazoak sahiesteko, eta komunak erabilgarri jartzeko solairu guztietan.
0. solairuko komunak.
Argia eta ura moztu zigutenez, ura jasotzeko sistema propioa egokitu dugu. Modu honetan, euri-ura jasoko dugu sotoko askan, Bertan bildutako ura baliatuko dugu hainbat gunetara ura bideratzeko. Iturgintzako lantaldeak lan handia egin du horretarako.

Biltegian ditugun eguzki plakak jartzen ditugunerako argi instalakuntza egin dugu, eta kableak kaneletekin estali ditugu. Lanok eginda, txukun txukun utzi ditugu solairu guztiak.

Esperientzia honek piztu ditzala grin iraultzaileak Euskal Herriko txoko guztietan. Izan ere, ez dago borrokarako hauspo hoberik elkarrekin lan egitea baino. Ildo sozialista sendotzeko beharrezko bidea da antolakuntza. Meta dezagun potentzia!

Egunotako ARGAZKI BILDUMA OSORIK hemen.

Krisiaren Seme-alabok jarrera aldaketa eskatzen diogu Azpeitiko Udalari

Idatzi honen bitartez, Krisiaren Seme-alabok ondokoa jakinarazi nahi dugu:

Esklabetako ezker hegalean gorpuzten ari garen proiektu politikoa bideragarri egin ahal izateko harreman zuzenak izan ditugu Azpeitiko EH Bilduko udal agintariekin duela bost hilabetetatik. Prozesua erabat gaiztotuta dago gaur egun.

Lehen unetik jakinarazi genien udal ordezkariei zein den gure egitasmoa: interes pertsonaletatik urrun,  sektore kolpatuenen mesedetara egongo diren proiektuen gauzapena, hain zuzen, sektore kolpatu horien behar sozialei erantzuna emateko. Proiektuok modu komunitarioan gorpuztuko direla azpimarratu genien udal ordezkariei. Hau da, elkartasuna ardatz izango duten proiektuak gorpuztera goazela.

Ordutik, ibilbide luzea egin dugu. Arazoak agertu ahala, konponbideak bilatzen saiatu gara. Aterabideak eta erantzunak mahaigaineratzen joan gara, eta udalak aurkeztu izan dizkigun arazo teknikoei aurre egin diegu auzolanean, herriko, herrialdeko zein Euskal Herriko hainbat eragileren eta norbanakoren laguntzaz. Udalarekin egin bezala, hainbat eta hainbat eragilerekin harremanetan egon gara hasieratik, eta sortu diren arazoei konponbideak eskaini dizkiegu. Beraz, martxan ditugun proiektuak gauzatzeko oinarrizko baldintzak bete ditugu. Ez diogu sekula gure ardurari uko egin, eta etorkizunean ere ez diogu uko egingo.

Tamalez, ezin dugu gauza berdina esan EH Bilduko udal agintariei buruz.  Ibilbide honetan zehar ondorioztatzen duguna honako hau da: eztabaidarako izan dugun borondateari trabak jartzearekin erantzun diotela. Trabak diogunean, udal agintariek egoera desblokeatzeko duten borondate falta agerian uzten duten ekintza zehatzetaz ari gara. Horren adibide garbiak dira bereziki azken hilabetean Esklabetako ezker hegalean burututako ekinbideak.  

Alde batetik, argi indarra eta ura moztu dizkigute. Ondorioz, gaur egun oinarrizko elementu horiek gabe bizi gara eraikinean, eta modu berean (argirik eta urik gabe) ari gara proiektuak aurrera atera ahal izateko lanetan. Hori gutxi balitz, udaltzainak izan ditugu etxean, gu identifikatzera etorrita.

Bestetik, Esklabetako ezker hegaleko 0 solairuan biltegiak esleitzen ari dira hainbat eragileri, jakitun izanik 0 solairuan, beste guztietan bezalaxe, proiektuak martxan jartzeko asmoa dugula, eta eraikinera sartu ginenean gune horiek hutsik zeudela. Zehazki, gu erabiltzen ari ginen eta epe motzean bertan zenbait proiektu abiatzeko asmoa dugun espazioak dira eragileei esleitzen ari direnak. Esklabetako ezker aldean sartu ginenean (2018ko urrian), hegal horretan biltegiak zituzten eragileekin harremanetan jarri ginen, eta prestutasuna agertu genuen sor zitezkeen zalantzei eta arazoei erantzuteko. Era berean, prestutasuna agertu genuen gu eraikinean sartzerako udalarekin hitzarmena zuten eragileen espazioak errespetatzeko. Baina Udalak azken hilabetean egin duen mugimenduak ­aurrez existitzen ez zen agertoki berri bat ireki du; izan ere, Krisiaren Seme-alabok Esklabetako ezker hegaletik kanpo hiru hilabete igaro ostean (Eusko Jaurlaritzako teknikariek eskuin aldeko etxebizitza sozialetako lanak egin behar zituztelako irten ginen ezker aldetik), jada eraikinean bizi garen unean eta herritarren aurrean gure proiektua aurkeztu ostean iritsi da Udalaren mugimendu hau. Beraz, gure iritzirako gatazka areagotzen duen mugimendu kontzientea da aipatutakoa, eta irmoki salatzen dugu eragileekiko instrumentalizazioa.

Beraz, hilabete luzetako ibilbide honek ondorio argi batetara garamatza: gaur egun Esklabetako ezker hegalean bizi dugun egoeraren jatorria, hasiera batean uste genuenaren kontra, ez da teknikoa. Auzia politikoa da. Azpeitiko Udalaren eraikin batean gorpuzten ari garen proiektu politikoaren izaera eta berau gauzatzeko zilegitasuna da ezbaian dagoena eta, ondorioz, proiektua modu autogestionatuan gauzatzeko gaitasunaren aitortza edo aitortza eza. Izan ere, gaur egun martxan dagoen etxebizitza proiektuak, abiatzear dagoen jantoki sozialarenak edota epe ertainera zein luzera gauzatu asmo ditugun proiektuek helburu komun bat dute oinarri:  kapitalismoak baztertzen eta kolpatzen gaituen sektoreentzat babes gune bat eraikitzea, gure bizi baldintzak iraultzea helburu duen jardun politiko kontzientea ahalbideratuko duena.

EH Bilduko ordezkariei behin eta berriz jakinarazi diegun moduan, borondate politikoa besterik ez da behar auzi hau gainditzeko. Hau da, proiektu politiko honen zilegitasunaren aitortza da falta dena. Beraz, dei egiten diegu heldutasunez erantzun diezaieten mahai gainean jarri dizkiegun proposamenei. Izan ere, larria deritzogu proiektua gauzatzeak berez dakartzan zailtasunei traba gehigarriak jartzea, kontuan izanik prozesu osoan zehar aurpegia eman dugula eta eztabaidarako prest egon garela.

Aipatutako guztia dela eta, irmoki salatu nahi dugu Udaleko EH Bilduko ordezkariak izaten ari diren jarrera, eta honakoa exijitu nahi diegu: argi indarra eta ura berriro jartzea, eragileekin sortu duten egoera konpontzea eta, azkenik, Krisiaren Seme-alabok EH Bilduko kideei mahaigaineratu genien proposamenari heldutasunez erantzutea. Jarrera aldaketa posible bezain beharrezkoa da.

Egoera honen aurrean gure proiektuaren zilegitasunaren defentsa publikoa egitea erabaki dugu. Horretarako, proiektuaren testuingurua, nondik norakoak eta azken hilabeteetan bizitako prozesuaren errelatoa jasotzen dituen txostena plazaratu dugu.

Gure aburuz, kaleko eztabaidan elementu hauek mahai gainean jartzea ezinbestekoa da, eztabaida politikoa behar den lekuan eta terminoetan eman dadin.

Besterik gabe, kalean ikusiko dugu elkar.

Gipuzkoako eskualdetatik etorritako kideen elkartasuna jaso dugu gaurko auzolanean

Proiektu soziala Esklabetan, krisiaren seme-alabontzat

Krisiaren seme-alabak gara: miseriazko soldatak jasotzeko lan egiten dugunak edo soldatarik gabe lan egiten dugunak; adibidez, praktiketako kontratuen baldintzetan lan egiten dugun ikasleak ; edo are okerrago: lan egiteko inongo aukerarik ez daukagunak eta, ondorioz, eguneroko bizitza ziurgabera eta miserablera kondenatuta gauden gazteak gara; edo lan egin ahal izateko gure herrietatik hirietara  zein atzerrira alde egitera behartuta gaudenak; deserrotze-prozesua gure azalean sentitzen dugunak gara, harreman afektiboen ordez merkataritza-morala nola ezartzen ari den ikusi eta bizi dugunak gara; emantzipaziorako aukerarik ez dugun eta gure etorkizuna pixkanaka pobreziaren urtegian nola hondoratzen ari den ikusten dugun gazteak gara. Finean, gure bizitzaren gaineko kontrolik ez dugun pertsonak gara.

Era berean, krisiaren seme-alabak dira bizi osoan lanean aritu izanagatik pentsio duin bat jaso ezin dutenak eta urteetako borrokaren ondoren irabazitako eskubideak nola desagerrarazten dituzten ikusten duten langileak. Krisiaren seme-alabak dira euren familia aurrera ateratzeko bizitza ematen dutenak. Krisiaren seme-alabak dira lan istripuen eraginez hiltzen diren langileak zein indarkeria matxistak hiltzen dituen emakume langileak.

Krisia berezkoa zaio kapitalismoari, eta gure gizartea horregatik sartzen da behin eta berriz krisian. Hori da gizarte burgesaren historia eta patua, eta gure herria ez dago horretatik salbu. Krisiak gizartearen txirotzea eta prekarizazioa baldin badakar, guk, horren aurrean, harreman kolektiboen aldeko hautua egiten dugu. Krisi kapitalistaren kausa ekonomikoa den arren, krisiaren ondorioak sozialak dira, eta, horrenbestez, krisiak gure bizitzako esfera guztiak kolpatzen ditu. Horren aurrean, beharrezkoa iruditzen zaigu elkartasunean oinarrituko diren harreman kolektiboak eraikitzea eta horiek gorpuzteko espazioak irabaztea. Horregatik erabaki genuen Esklabetako ezker hegalean sartzea: alde  batetik, erreala izaten jarraitzen  duen etxebizitza problematikari irtenbidea emateko; eta, bestetik, aipatutako logikan oinarritutako proiektu komunitarioak garatzeko espazio eta tresna propioak eduki ditzagun.

Eraikinari izaera soziala emateko prestutasun osoa adierazi nahi dugu. Gure beharrei erantzuteaz harago, sektore kolpatuenen interesei erantzungo dien proiektuak sortzea dugu helburu. Modu horretan, elkartasunean oinarritutako proiektuak sortzeko gune soziala izatea da xedea.

Espazioak eskaintzen dituen aukerak baliatuko ditugu Esklabetan hainbat proiektu martxan jartzeko. Ezagutzen ditugu eraikinaren dimentsioak, baina hankak lurrean ditugu, eta espazioaren beharrezkotasuna azpimarratzen dugu,  esku artean duguna epe luzerako egitasmoa  baita. Horren jakitun,  Krisiaren Seme-alabon proposamenak  gure indarren, herriko eragileen zein norbanakoen inplikazio mailaren arabera joango dira  gorpuzten, pixkanaka-pixkanaka. Epe motzean, jantoki soziala jarriko dugu martxan, eta horretarako lanean gabiltza egun. 

Esklabetako proiektu komunitarioaren inguruko batzarra, ostiralean

Datorren ostiralean, otsailak 15, bizitza komunitarioaren eta autogestioaren gainean azken hilabeteotan Esklabetako ezker hegalean garatzen joan garen proiektuaren inguruko bilera informatiboa egingo dugu. Batzarra 18:30ean hasiko da, eta Azpeitiko Gaztetxean izango da. Azalpenak amaitu ostean luntxa egongo da bertaratzen direnentzat. Herritarrei dei egiten diegu batzarrera hurbil daitezen.

© 2020 Kontu Lepo