Enegarrenez, Venezuelako Iraultza Bolivartarra eta herri langilea eraso inperialista baten biktima izaten hari dira.  Beraz, lehenik eta behin txoko honetatik elkartasun osoa adierazi nahiko nioke Venezuelako herri langileari zein bere gobernuari.

Hau esanda, erasoaren atzean zein aktore dauden eta zein helburu dituzten argitzea ere beharrezkoa suertatzen da. Venezuelako herri langilea barrutik eta kanpotik erasotua izaten hari baita inperialismoaren esku hartze eta estatu kolpe bat gauzatu nahiaren bitartez.

Oligarkia nazionalak barrutik egiten du eraso, dituzten enpresa pribatuen bitartez baliabideak pilatuz eta ukatuz. Gainera, oligarkia nazionalaren espresio politiko diren mugimendu neofaxistak kaleetan dabiltza bortizkeria zabaldu nahian inperialismoaren esku hartzea justifikatzeko helburuarekin. Bestalde, eta argi eta garbi ikusten den bezala, mendebaldeko inperialismoak gerra ekonomiko eta mediatikoa abiatu du, EEBBen gidaritzapean.  Hau da, maila nazional eta internazionalean modu bortitzean erasotua izaten hari da Venezula alor ekonomikoan, honen ondoriok erabiltzen dituztelarik ondoren modu ziniko batean propaganda egiteko masa komunikabideek.

Eraso inperialista honen helburua bat eta bakarra da: Iraultza Bolivartarra suntsitu eta Venezuelako errekurtso naturalak lapurtzea.

Inperialismoari bost axola zaizkio demokrazia, askatasuna edo giza eskubideak. Hain zuzen, Venezulako desjabetuen behar material oinarrizkoak asetzea eta bermatzea da Iraultza Bolivartarrak lortu duena azken 20 urte hauetan. Hau da, etxebizitza, osasun zein hezkuntzarako eskubidea bermatzea lortu da Venezulan Iraultza Bolivartarrari esker. Eta hau da hain zuzen kapitalaren interesekin modu frontalean txokatzen duena. Hau da, egungo kapitalismoaren fase historikoan, bizitzarako lehentasunezko beharrak diren baliabideak desmerkantilizatzea eta eskubide izatea ez da onartzen, akumulaziorako beharrezko baititu egun kapitalak. Ondorioz, kapitalismo monopolistaren ordezkari den inperialismoak eraso egiten du. Mezua argia da: desjabetuen bizitza materiala hobetu asmoz proiektu politiko bat aurrera eramaten bada, proiektu hori jo puntuan egongo da. Nahiz eta proiektu hori modu baketsu eta demokratikoan gauzatu, Venezuelaren kasuan bezala.

Amaitzeko, uste dut garrantzitsua dela azpimarratzea han eta hemen desjabetuok etsai bera dugula. Venezuela erasotzen hari den bloke inperialista eta oligarkia nazional ezberdinak desjabetu ororen klase etsaiak dira. Beraz, antolatu eta borrokatu gaitezen desjabetuok gure klase etsaiaren aurka hemen bertan, erdigune inperialistan. Venezuelarekin izan dezakegun elkartasunik handiena komunean dugun klase etsaia borrokatzea baita. Eta horretarako ez dugu inora joan beharrik, euskal burgesiaren alderdi zein instituzio nagusiak publikoki lerratu baitira eraso inperialistarekin batera.  

Elkartasuna eta borroka. Venezuela aurrera!

Harrika